ارزیابی تاثیر آموزش های مجازی بر مهارت های کارکنان دفتری در شهرداری ورامین

در سال های اخیر، به ویژه پس از همه گیری کرونا، آموزش های مجازی به یکی از روش های اصلی و کارآمد توسعه مهارت های کارکنان در سازمان های دولتی ایران، از جمله شهرداری ها، تبدیل شده است. این مقاله با رویکرد توصیفی-تحلیلی به ارزیابی تاثیر کلی آموزش های مجازی بر مهارت های کارکنان دفتری شهرداری ورامین می پردازد. بر اساس مطالعات داخلی و تجربیات عملی در شهرداری های ایران (مانند تهران، اصفهان و سایر استان ها)، آموزش های مجازی تاثیر مثبت و چندبعدی بر مهارت های فنی (تسلط بر نرم افزارهای اداری و سیستم های الکترونیکی)، مهارت های ارتباطی دیجیتال (مکاتبات و جلسات برخط)، مهارت های مدیریتی (مدیریت زمان و سازماندهی) و مهارت های حرفه ای (اخلاق اداری و محرمانگی) دارد. این روش با مزایایی مانند انعطاف پذیری زمانی و مکانی، کاهش چشمگیر هزینه ها، پوشش گسترده کارکنان، امکان تکرار محتوا و به روزرسانی سریع، به ویژه در شهرداری های متوسط با منابع محدود مانند ورامین، کارآمد است. وضعیت فعلی آموزش در این شهرداری نشان دهنده پتانسیل بالا برای گسترش آموزش مجازی است، هرچند چالش هایی مانند دسترسی به اینترنت پرسرعت و تفاوت سطح مهارت دیجیتال وجود دارد. در پایان، پیشنهادهای عملی برای پیاده سازی سیستماتیک آموزش مجازی ارائه شده تا بهره وری اداری افزایش یابد و کیفیت خدمات به شهروندان بهبود پیدا کند.

کلیدواژه ها:

آموزش مجازی ، مهارت های دفتری ، کارکنان اداری ، شهرداری ورامین ، یادگیری الکترونیکی ، توسعه منابع انسانی.