تاثیر مشارکت فعال دانش آموزان در فرایند تدریس بر رشد خلاقیت و پیشرفت درسی آنان

مشارکت فعال دانش آموزان در فرایند تدریس به عنوان یکی از رویکردهای نوین آموزشی، نقش مهمی در پرورش خلاقیت و ارتقای پیشرفت تحصیلی آنان ایفا می کند. در کلاس های سنتی، دانش آموزان اغلب نقش غیرفعال دارند و تنها شنونده مطالب ارائه شده توسط معلم هستند. این سبک تدریس محدودیت های جدی در توسعه مهارت های تفکر خلاق، انگیزش تحصیلی و عملکرد تحصیلی ایجاد می کند و مانع ایجاد فضایی تعاملی و پویا در یادگیری می شود. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر مشارکت فعال دانش آموزان بر رشد خلاقیت و پیشرفت تحصیلی آنان انجام شد و سعی دارد اهمیت روش های دانش آموزمحور را در محیط آموزشی تبیین کند.روش تحقیق از نوع کتابخانه ای است و بر اساس تحلیل و جمع بندی یافته های پژوهش های داخلی و بین المللی مرتبط با موضوع تدوین شده است. در این مطالعه، مفاهیم کلیدی مشارکت فعال، خلاقیت، پیشرفت تحصیلی، انگیزش و درگیری تحصیلی به طور جامع بررسی شدند. یافته ها نشان می دهند مشارکت فعال دانش آموزان از طریق تقویت انگیزش و درگیری شناختی، هیجانی و رفتاری، اثر مثبت و معناداری بر رشد خلاقیت دارد و در نهایت موجب ارتقای پیشرفت تحصیلی آنان می شود. همچنین پژوهش نشان می دهد که مشارکت فعال دانش آموزان می تواند حس تعلق، مسئولیت پذیری و اعتماد به نفس را در یادگیری افزایش دهد و به ایجاد محیطی پویا و تعامل محور در کلاس کمک کند.نتایج مرور منابع نشان می دهد دانش آموزانی که در فرایند یادگیری مشارکت فعال دارند، مهارت های تفکر خلاق آن ها تقویت شده و عملکرد تحصیلی بهتری از خود نشان می دهند. عواملی مانند سبک تدریس مشارکتی، پشتیبانی معلم، مدیریت کلاس موثر و فراهم کردن فرصت های مشارکتی و انعطاف پذیر، نقش کلیدی در تحقق مشارکت فعال و رشد خلاقیت دانش آموزان ایفا می کنند. این پژوهش بر ضرورت طراحی محیط های یادگیری دانش آموزمحور و توسعه روش های تدریس تعاملی تاکید دارد تا ضمن ارتقای خلاقیت، بهبود پیشرفت تحصیلی نیز تسهیل شود.

کلیدواژه ها:

مشارکت فعال دانش آموز ، خلاقیت ، پیشرفت تحصیلی ، انگیزش تحصیلی ، درگیری تحصیلی