راهکارهای ساده برای کاهش بیش فعالی کودکان در زندگی روزمره

اختلال نقص توجه/بیش فعالی (ADHD) یکی از شایع ترین اختلالات عصبی-رفتاری کودکان است که با رفتارهای تکانشی، بی قراری و ناتوانی در تمرکز مشخص می شود و تاثیرات قابل توجهی بر عملکرد تحصیلی، اجتماعی و روانی کودک دارد. هدف این مقاله بررسی راهکارهای ساده و عملی برای کاهش بیش فعالی کودکان در زندگی روزمره است. مرور ادبیات پژوهشی نشان می دهد که موثرترین مداخلات، رویکردهای چندبعدی و مبتنی بر شواهد هستند که شامل آموزش والدین، تغییرات محیطی، برنامه ریزی روزمره، فعالیت بدنی و بازی هدفمند، و تمرین مهارت های توجه و خودتنظیمی هیجانی می شوند. آموزش والدین با تمرکز بر تقویت مثبت، ایجاد ساختار و مدیریت هیجانات، زمینه را برای رفتارهای مطلوب فراهم می کند. فعالیت بدنی منظم و بازی هدفمند باعث تنظیم انرژی کودک و بهبود توجه و خودتنظیمی می شوند. ساختار محیط و مدیریت محرک ها، با کاهش بار شناختی و افزایش پیش بینی پذیری، سطح بیش فعالی را کاهش می دهند. همچنین تمرین مهارت های توجه، ذهن آگاهی و خودتنظیمی هیجانی، به کودک کمک می کند تا رفتارهای تکانشی را کنترل کرده و توانایی مواجهه با هیجانات و محرک های محیطی را ارتقا دهد. در نهایت، تلفیق این مولفه ها در یک چارچوب عملی و هماهنگ، اثربخشی مداخلات غیردارویی را افزایش می دهد و می تواند کیفیت زندگی کودکان مبتلا به ADHD و خانواده های آن ها را به طور قابل توجهی بهبود بخشد.

کلیدواژه ها:

ADHD ، بیش فعالی کودکان ، آموزش والدین ، فعالیت بدنی ، خودتنظیمی هیجانی