بررسی اثر اتکای درآمدی به عوارض ساختمانی بر ناپایداری مالی پروژه های عمرانی بلندمدت شهرداری ها

اتکای فزاینده شهرداری ها به عوارض ساختمانی به عنوان یکی از منابع اصلی تامین مالی، در سال های اخیر به یکی از چالش های بنیادین نظام مالی مدیریت شهری تبدیل شده است. این منبع درآمدی به دلیل وابستگی مستقیم به چرخه های رکود و رونق ساخت وساز، از ثبات و قابلیت پیش بینی لازم برای پشتیبانی مالی پروژه های عمرانی بلندمدت برخوردار نیست. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثر اتکای درآمدی به عوارض ساختمانی بر ناپایداری مالی پروژه های عمرانی بلندمدت شهرداری ها انجام شده است. روش تحقیق توصیفی–تحلیلی بوده و داده ها با استفاده از اطلاعات مالی شهرداری ها، اسناد بودجه ای و شاخص های پیشرفت پروژه های عمرانی گردآوری شده اند. برای تحلیل روابط میان متغیرها از روش های آماری و تحلیل تطبیقی استفاده شده است. نتایج پژوهش نشان می دهد که وابستگی بالا به عوارض ساختمانی موجب افزایش نوسانات درآمدی، بروز کسری های دوره ای و اختلال در جریان نقدی پروژه های عمرانی می شود که این امر به تاخیر در اجرا، تعدیل مقیاس پروژه ها و در برخی موارد توقف آن ها می انجامد. بر اساس یافته ها، کاهش سهم عوارض ساختمانی در سبد درآمدی شهرداری ها و حرکت به سمت تنوع بخشی منابع مالی پایدار می تواند نقش موثری در افزایش پایداری مالی و تضمین تداوم اجرای پروژه های عمرانی بلندمدت ایفا کند.

کلیدواژه ها:

اتکای درآمدی ، عوارض ساختمانی ، ناپایداری مالی ، پروژه های عمرانی بلندمدت ، تامین مالی شهری