اصول شهرسازی پایدار در شهرداری ها؛ چارچوبی برای توسعه متوازن کالبدی، اجتماعی و زیست محیطی شهر

شهرسازی پایدار به عنوان رویکردی جامع برای مدیریت توسعه شهری، نیازمند تعادل میان ابعاد کالبدی، اجتماعی و زیست محیطی است. شهرداری ها به عنوان نهادهای کلیدی در برنامه ریزی و اجرای سیاست های شهری، نقش مهمی در تحقق این تعادل ایفا می کنند. این مقاله با بررسی نظریه ها و مدل های شهرسازی پایدار، چارچوبی عملیاتی برای طراحی و مدیریت فضاهای شهری ارائه می دهد که بتواند کیفیت زندگی شهروندان را ارتقا دهد، منابع طبیعی را حفظ کند و همزمان از رشد نامتوازن شهری جلوگیری کند. یافته ها نشان می دهد ادغام اصول پایدار در سیاست ها و طرح های شهرداری، نه تنها به پایداری محیطی کمک می کند، بلکه عدالت اجتماعی و بهره وری اقتصادی را نیز تقویت می نماید.

کلیدواژه ها:

شهرسازی پایدار ، توسعه متوازن شهری ، مدیریت شهری ، شهرداری ها ، کیفیت زندگی شهری ، پایداری زیست محیطی ، برنامه ریزی شهری