بررسی تاثیر روش تدریس ایفای نقش در کاهش استرس دانش آموزان پایه سوم ابتدایی

روش های نوین تدریس به ویژه رویکردهای فعال و مشارکتی در دهه های اخیر مورد توجه ویژه متخصصان تعلیم و تربیت قرار گرفته اند، زیرا می توانند نه تنها عملکرد شناختی بلکه سلامت روانی دانش آموزان را نیز بهبود بخشند. از جمله این روش ها، تدریس به شیوه ایفای نقش است که بر پایه تعامل، همدلی و درک موقعیت های واقعی بنا شده است. مقاله حاضر با رویکردی مروری، به بررسی تاثیر روش تدریس ایفای نقش در کاهش سطح استرس دانش آموزان پایه سوم ابتدایی می پردازد. یافته های مرور منابع علمی نشان می دهد که ایفای نقش به عنوان شیوه ای تعاملی و دانش آموزمحور، با فراهم کردن بستری برای ابراز هیجانات، تجربه موقعیت های اجتماعی و ارتقای اعتماد به نفس، می تواند به طور موثری سطح اضطراب و استرس دانش آموزان را کاهش دهد. همچنین نتایج مطالعات نشان می دهد که دانش آموزانی که در محیط های آموزشی مبتنی بر ایفای نقش شرکت داشته اند، نگرش مثبت تری نسبت به مدرسه و فرآیند یادگیری از خود نشان داده اند. بر این اساس، بهره گیری هدفمند از این شیوه تدریس می تواند به عنوان یک ابزار توانمند در جهت ارتقای سلامت روانی و بهزیستی تحصیلی دانش آموزان مورد استفاده قرار گیرد

کلیدواژه ها:

روش تدریس ایفای نقش ، کاهش استرس ، سلامت روان ، دانش آموزان ابتدایی.