بررسی تاثیر نقش مربی پرورشی در کاهش اضطراب و استرس دانش آموزان دوره ابتدایی

دوره ابتدایی به عنوان مرحله ای حساس در رشد کودک، با چالش های عاطفی و اجتماعی متعددی همراه است که می تواند منجر به استرس و اضطراب در دانش آموزان شود. این مقاله به بررسی نقش کلیدی مربی پرورشی در کاهش این مشکلات می پردازد. هدف اصلی، ارائه تحلیلی جامع از تاثیر اقدامات مربی پرورشی بر سلامت روان دانش آموزان و ارائه راهکارهای عملی در این زمینه است. یافته ها نشان می دهد که مربی پرورشی از طریق سه راهبرد اصلی می تواند به کاهش استرس و اضطراب کمک کند. اولین راهبرد، ایجاد محیطی امن و حمایتگر است که در آن دانش آموزان احساس امنیت عاطفی می کنند و می توانند آزادانه احساسات خود را بیان کنند. این امر از طریق گوش دادن فعال، مشاوره فردی و تقویت مثبت محقق می شود. دومین راهبرد، آموزش مهارت های مدیریت استرس است. مربی پرورشی با آموزش تکنیک های آرام سازی، حل مسئله و شناخت احساسات به دانش آموزان، آن ها را برای مقابله موثر با چالش ها توانمند می سازد. سومین راهبرد، همکاری با والدین و معلمان است. مربی پرورشی با برگزاری کارگاه های آموزشی برای والدین و ارائه مشاوره به معلمان، یک شبکه حمایتی یکپارچه برای دانش آموزان ایجاد می کند. در نهایت، این مقاله نتیجه گیری می کند که وجود مربی پرورشی متخصص در مدارس ابتدایی، یک عامل حیاتی در پیشگیری و مدیریت مشکلات روان شناختی دانش آموزان است. اقدامات هدفمند و حمایتی این مربیان، نه تنها به کاهش استرس و اضطراب منجر می شود، بلکه به پرورش کودکانی شادتر، با اعتماد به نفس بالاتر و موفق تر در آینده کمک می کند. این پژوهش بر اهمیت سرمایه گذاری در حوزه تربیت پرورشی و نقش آن در سلامت روان نسل آینده تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

مربی پرورشی ، استرس ، اضطراب ، دانش آموز ، دوره ابتدایی