رابطه ی الگوهای تعامل معلم-دانش آموز با تحول عزت نفس تحصیلی کودکان دوره ابتدایی

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه میان الگوهای تعامل معلم–دانش آموز و تحول عزت نفس تحصیلی در دانش آموزان دوره ابتدایی انجام شد. تعاملات سازنده و مثبت بین معلم و دانش آموز به عنوان یکی از پیش بینی کننده های مهم موفقیت تحصیلی و سازگاری روانی-اجتماعی کودکان شناخته می شود. این مطالعه با رویکردی کمی و با طرح پژوهش همبستگی انجام شد. جامعه آماری شامل دانش آموزان مقطع ابتدایی شهر سقز بود که با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای، ۱۳۶ دانش آموز به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزارهای مورد استفاده شامل پرسشنامه الگوهای تعامل معلم–دانش آموز (بر اساس مدل های رایج مانند نظریه دلبستگی و نظریه مبادله اجتماعی) و پرسشنامه عزت نفس تحصیلی (مانند مقیاس هارتر) بود. تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS و با بهره گیری از آزمون های همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون انجام شد. یافته ها نشان داد که بین الگوهای تعامل مثبت معلم–دانش آموز (مانند حمایت عاطفی، حمایت آموزشی، و انتظارات بالا) با سطوح بالاتر عزت نفس تحصیلی همبستگی معنادار و مثبتی وجود دارد. همچنین، الگوهای تعامل منفی (مانند تعارض و اجتناب) با کاهش عزت نفس تحصیلی مرتبط بود. نتایج این پژوهش بر اهمیت طراحی مداخلات آموزشی که بر بهبود کیفیت روابط معلم–دانش آموز تمرکز دارند، تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

تعامل معلم–دانش آموز ، عزت نفس تحصیلی ، دوره ابتدایی ، تحول روانی-اجتماعی ، محیط آموزشی