تاثیر و نقش روش های تدریس فعال بر انگیزش و بهبود یادگیری در دانش آموزان دوره ابتدایی

تدریس فعال به عنوان یکی از موثرترین روش های آموزشی در دوره ابتدایی شناخته می شود و نقش مهمی در افزایش انگیزش و بهبود یادگیری دانش آموزان دارد. هدف این پژوهش، بررسی تاثیر و نقش روش های تدریس فعال بر انگیزش و یادگیری دانش آموزان دوره ابتدایی به صورت کیفی و کتابخانه ای است. روش پژوهش از نوع کیفی و کتابخانه ای بوده و اطلاعات آن از طریق مرور متون علمی، کتاب ها، مقالات پژوهشی و پایان نامه های مرتبط جمع آوری شده است. داده ها با تحلیل محتوای کیفی و کدگذاری موضوعی استخراج و طبقه بندی شده اند. یافته ها نشان می دهد که روش های تدریس فعال مانند یادگیری مشارکتی، یادگیری مبتنی بر پروژه، یادگیری مبتنی بر کاوش و بازی های آموزشی، به طور چشمگیری انگیزش دانش آموزان را افزایش می دهند و مشارکت آنان در فرآیند یادگیری را تقویت می کنند. این روش ها همچنین موجب بهبود مهارت های تفکر انتقادی، حل مسئله و درک مفاهیم در دانش آموزان می شوند. علاوه بر این، استفاده از روش های تدریس فعال سبب ایجاد فضای آموزشی جذاب، افزایش علاقه و تعامل میان دانش آموزان و معلمان و کاهش فراموشی مطالب می گردد. نتایج این پژوهش اهمیت به کارگیری روش های فعال در برنامه های درسی دوره ابتدایی را برجسته می کند و می تواند راهنمایی موثر برای معلمان، مربیان و برنامه ریزان آموزشی در ارتقای کیفیت یادگیری و انگیزش دانش آموزان باشد. همچنین، یافته ها می توانند مبنایی برای پژوهش های آینده در زمینه روش های تدریس فعال و تاثیر آن ها بر جنبه های مختلف یادگیری فراهم کنند.

کلیدواژه ها:

تدریس فعال ، انگیزش یادگیری ، یادگیری مشارکتی ، دوره ابتدایی ، یادگیری مبتنی بر پروژه ، یادگیری مبتنی بر کاوش