تحلیل حرارتی و شیمیایی قیر اصلاح شده با پلیمر ضایعاتی ترکیبی پلی بوتادین رابر

افزایش دوام آسفالت و کاهش نیاز به ترمیم مجدد آن ضمن آنکه از هدر رفتن آسفالت که یک سرمایه ملی است جلوگیری می کند. از آلودگی محیط زیست در اثر رها شدن حجم وسیع آسفالت تراشیده شده نیز ممانعت به عمل می آورد. با افزایش قیمت مخلوط های بتن آسفالتی، استفاده از افزودنی ها جهت بهبود عملکرد قیر و کمک به بهبود عملکرد و عمر روسازی آسفالتی اهمیت دو چندانی پیدا می کند. بدین منظور در این مقاله در راستای یکنواختی و سازگاری افزودنی ها با قیر از افزودنی پلیمر پلی بوتادین رابر ضایعاتی استفاده می شود. و به جهت تحلیل حرارتی و چگونگی رفتار مواد با افزایش دما آزمایشات توزین حرارتی TGA و گرما سنجی افتراقی DSC بر روی اختلاط پلیمر بررسی شده و منجر به نتایجی شد که از پیش انتظار میرفت و در نهایت نمونه مورد اختلاط حاوی ۵% PBR بالاترین پیک حرارتی را با دمای ۵۲/۴۰۳ درجه سلسیوس را تحمل کرده و از نظر مقاومت و پایداری حرارتی نمونه برتر در بخش آنالیز حرارتی از سایر نمونه ها قرار گرفت و بعد از آن می توان نمونه حاوی ۳%PBR با مقاومت در دمای ۸۸/۳۹۲ درجه سلسیوس بهترین نمونه در خصوص پایداری حرارتی دانست و نشان داد که این ترکیب ها پایداری حرارتی مناسب تری نسبت به دیگر ترکیب ها داشته است و این امر نشان دهنده آن است که به تنهایی سازگاری خوبی با قیر دارد اما در ترکیب مخلوط قیری با اتیلن وینیل استات و پلی بوتادین رابر ضایعاتی عملکرد بهتری را از خود نشان می دهد و می توان از آن به عنوان یک سازگار کننده مناسب در ترکیب های اصلاح شده قیری بهره جست. هر چند این موضوع بسته به نوع پروژه و حساسیت آن، شرایط منطقه و همچنین شرایط اقتصادی پروژه دارد. در انتها آزمایش FTIR و XRD جهت تعیین ساختار ترکیبات بر روی قیر پایه، قیر اصلاح شده با پلیمر های ضایعاتی انجام شد و مشاهده گردید که در آزمایش FTIR اصلاح قیر با پلیمر های بازیافتی از نوع فیزیکی بوده و واکنش شیمیایی رخ نمی دهد. و همچنین از انجام آزمایش XRD نیز می توان به تشابه نمونه های مخلوط با قیر خالص دست یافت که البته باتفاوت جزئی در نمودار آنها این امر قابل توجیه است که در فرایند آزمایش تنها وجود پلیمر ها را می توان به اثبات رساند.