نرخ عددی ترسیب ذرات گرد و غبار در ساختمان های مسکونی در تهران
محل انتشار: فصلنامه سلامت و محیط زیست، دوره: 18، شماره: 3
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 73
فایل این مقاله در 18 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_IJHE-18-3_009
تاریخ نمایه سازی: 26 آذر 1404
چکیده مقاله:
زمینه و هدف: تاکنون تعداد ذرات گرد و غباری که ممکن است روزانه در ساختمان های مسکونی ترسیب یابد مورد توجه قرار نگرفته است، درحالیکه این نوع آلودگی ممکن است بر سلامت انسان اثر سوء داشته باشد و همچنین در توصیف کیفیت هوای داخل کاربرد داشته باشد. اهداف این مطالعه برآورد نرخ عددی ترسیب ذرات گرد و غبار در ساختمان های مسکونی در تهران و تحلیل تغییرات در نرخ ترسیب در شرایط مختلف بودند.
روش بررسی: در این مطالعه مقطعی ۴۲ نمونه ترسیبی گرد و غبار از ساختمان های مسکونی تهران در دو دوره در فصول بهار (گرم) و پاییز (سرد) جمع آوری شدند. برای نمونه برداری، ظروف پتری دیش در داخل ساختمان های مسکونی (پذیرایی، اتاق خواب یا آشپزخانه) به مدت ۴۵ روز قرار داده شد. ذرات ترسیب شده بر روی سطوح پتری دیش ها مستقیما و بدون هیچگونه تداخل با استفاده از یک استریومیکروسکوپ شمارش شدند. داده های به دست آمده با استفاده از نرم افزارهای Excel، Origin و SPSS آنالیز شدند.
یافته ها: میانگین نرخ ترسیب ذرات در کل دوره نمونه برداری برابر PN/m۲/day ۱۰۶×۱/۳۴ ± ۱۰۶×۹/۲۳ بود. میانگین نرخ ترسیب در فصل گرم (PN/m۲/day ۱۰۷×۱/۱۰) بطور قابل توجهی بیشتر از فصل سرد (PN/m۲/day ۱۰۶×۷/۴۶) بود (۰/۰۰۱>p).
نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان داد که روزانه تعداد قابل توجهی از ذرات گرد و غبار در ساختمان های مسکونی ترسیب می یابد. نرخ عددی بالای ترسیب همراه با تغییرات آن در شرایط مختلف بیانگر ضرورت توجه بیشتر به این شاخص آلودگی ذرات گرد و غبار در ساختمان های مسکونی است.
کلیدواژه ها:
Dust particles ، Residential buildings ، Number deposition rate ، Warm and cold seasons ، ذرات گرد و غبار ، ساختمان های مسکونی ، نرخ عددی ترسیب ، فصول سرد و گرم
نویسندگان
زهرا خدارحمی
Department of Environmental Health Engineering, Faculty of Medical Sciences, Tarbiat Modares University, Tehran, Iran
محسن حیدری
Department of Environmental Health Engineering, Faculty of Medical Sciences, Tarbiat Modares University, Tehran, Iran
غلامرضا موسوی
Department of Environmental Health Engineering, Faculty of Medical Sciences, Tarbiat Modares University, Tehran, Iran
سکینه شکوهیان
Department of Environmental Health Engineering, Faculty of Medical Sciences, Tarbiat Modares University, Tehran, Iran
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :