اثربخشی درمان شناختی رفتاری بر نگرانی،کیفیت خواب و سازگاری با بیماری در بیماران مبتلا به دیابت مراجعه کننده به مراکز درمانی شهر اهواز

مقدمه و هدف: درمان ها و رویکردهای روان شناختی می توانند در کنترل بهتر قند خون موثر باشند. این روش ها با بهبود سبک زندگی، افزایش انگیزه و کاهش اضطراب به پایبندی بیشتر بیماران به درمان کمک می کنند. لذا این پژوهش با هدف اثربخشی درمان شناختی رفتاری بر نگرانی،کیفیت خواب و سازگاری با بیماری در بیماران مبتلا به دیابت مراجعه کننده به مراکز درمانی شهر اهواز انجام گرفت. مواد و روش ها: طرح تحقیق به صورت نیمه آزمایشی با پیش آزمون – پس آزمون با دو گروه آزمایش و کنترل بود که به صورت هدفمند انتخاب شدند؛ و از آنجا که جامعه آماری شامل بیماران مبتلا به دیابت مراجعه کننده به مراکز درمانی شهر اهواز بودند از بین آنها ۳۰ نفر به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل(۱۵ نفر آزمایش و ۱۵ نفر گروه کنترل) گمارده شدند و آزمودنی­های گروه آزمایش توسط درمانگر تحت آموزش به روش درمان شناختی رفتاری در طی۸ جلسه هر هفته یکبار  قرار گرفتند. ابزارهای اندازه گیری مقیاس نگرانی، کیفیت خواب و سازگاری با بیماری مورد استفاده قرار گرفت. جهت تجزیه و تحلیل اطلاعات از روش آماری تحلیل کوواریانس و نرم افزار ۲۶spss استفاده شد. یافته ها: تفاوت معنی­داری بین میانگین­های پس آزمون نگرانی، کیفیت خواب و سازگاری با بیماری دو گروه آزمایش و کنترل مشاهد شد و گروه آزمایش بیشترین میانگین را به خود اختصاص داده بود (p<۰.۰۰۵). نتیجه گیری: نشان داد که آموزش درمان شناختی رفتاری بر نگرانی، کیفیت خواب و سازگاری با بیماری در بیماران مبتلا به دیابت مراجعه کننده به مراکز درمانی شهر اهواز تاثیر دارد.

کلیدواژه ها:

Illness Adaptation ، Sleep Quality ، Worry ، Cognitive Behavioral Therapy ، Diabetes. ، سازگاری با بیماری ، کیفیت خواب ، درمان شناختی رفتاری ، نگرانی ، دیابت