نقش مدیریت در رشد هوشمند شهری (نمونه موردی: پیاده راه بوعلی همدان (بافت مرکزی))

مولفه های هوشمندسازی، روز­به­روز در حال بهبود هستند و به یکی از مهم ترین ابزارهای توسعه تبدیل شده اند. روند رو­به­رشد کاربرد فناوری های جدید به همراه افزایش شهرنشینی، حکمرانی و مدیریت مشارکتی، نیاز به استفاده از راهکارهای هوشمندسازی در توسعه پایدار شهری را بیش­ازپیش آشکار کرده است. مدیران شهری می توانند این فرآیند را با ارتقا و استفاده مستمر از ظرفیت های سخت افزاری و نرم افزاری هوشمندسازی، تسریع نمایند. در این مقاله، مشخصه ها و روش های هوشمندسازی فضاها و اماکن شهری در همدان با تاکید بر پیاده راه بوعلی در بخش مرکزی این شهر بررسی شده است. داده های این پژوهش به­روش پیمایشی و با استفاده از ابزار پرسش­نامه در قالب شش مولفه اصلی: حکومت، اقتصاد، زندگی، حمل­ونقل، جامعه و محیط به دست آمده است. جامعه آماری، شامل متخصصین حوزه مدیریت شهری، شهرسازی و هوشمندسازی بوده و انتخاب این افراد با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند و گلوله­برفی انجام گرفته است. تحلیل داده­ها با استفاده از نرم افزار آماری «spss»، آزمون تی تک نمونه­ای و آزمون فریدمن انجام شده است. نتایج آزمون تی تک نمونه­ای نشان­می­دهد که مدیریت شهری در هوشمندسازی شهر همدان، در مولفه­های زندگی هوشمند (میانگین ۱۲/۱۰)، مردم هوشمند (میانگین ۹۸/۱۲)، حمل ونقل هوشمند (میانگین ۲۴/۱۷) و اقتصاد هوشمند (میانگین ۲۰/۱۵) با تاثیر مطلوب و در مولفه های محیط زیست هوشمند (میانگین ۸۷/۱۳) و حکومت هوشمند (میانگین ۰۶/۱۰) با تاثیر نامطلوب مواجه بوده است. همچنین، براساس نتایج آزمون آماری فریدمن، مدیریت شهری همدان در احداث پیاده راه بوعلی، بیشترین تاثیر را به ترتیب بر مولفه­های زندگی هوشمند (با میانگین ۶۸/۳)، حمل ونقل هوشمند (با میانگین ۱۲/۳)، و مردم هوشمند (با میانگین ۰۸/۳) داشته است.

کلیدواژه ها:

مدیریت شهری ، شهر هوشمند ، همدان ، پیاده راه بوعلی