آزمون آسکی: بازتاب عملکرد سیستم آموزشی

تغییرات مداومی که در محیط های آموزشی و مراقبتی رخ می دهد، همراه با نیازهای رو به رشد سلامت، منجر به افزایش تقاضا برای کیفیت بالاتر خدمات مراقبت های بهداشتی درمانی است. این کیفیت ارتباط نزدیکی با شایستگی های افراد ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی درمانی دارد.  بنابراین، اتخاذ رویکرد آموزش پرستاری مبتنی بر شایستگی برای دستیابی به استانداردهای کیفیت امری مهم تلقی می شود(۱). در این راستا نقش مهم آموزش در علوم پزشکی، تربیت نیروی انسانی دارای صلاحیت های موردنیاز جامعه و در نهایت فراهم کردن بستر مطلوب جهت توسعه سلامت و درمان کشور است. آزمون بالینی با ساختار عینی (OSCE)  به عنوان یک روش علمی در جهت قضاوت در مورد شایستگی های بالینی دانش آموخته امری ضروری در فرایند آموزش است.  تغییر روش های مدیریتی برای حل مشکلات در مسیر تحول آموزش، تبیین روش های جدید، تلفیق روش های جدید و قدیمی و نیز تغییر و بهبود روش های ارزیابی بالینی می تواند موثر باشد (۲). در سالهای اخیر با معرفی شیوه ای نوین آموزشی به صورت دانشجو محور و افزایش مشارکت دانشجو در روند یادگیری، اهداف و روشهای سنجش دانش نیز ارتقاء یافته اند. یکی از این موارد آزمون بالینی ساختارمند هدفمند می باشد که یک آزمون چند سیستمی است که از بیماران واقعی یا شبیه سازی شده برای ارزیابی مهارت های بالینی، نگرش ها و توانایی های شناختی استفاده می کند(۳).

کلیدواژه ها:

OSCE ، Medical Education ، Evaluation ، Nursing. ، آسکی ، آموزش علوم پزشکی ، ارزشیابی ، پرستاری