تاثیر مصرف پیاز بر عملکرد تولیدی و فراسنجه های بیوشیمیایی و خون شناسی گوساله های پرواری

زمینه مطالعاتی: استفاده از پیاز در تغذیه دام راه کار مناسبی برای مصرف پس مانده ها و مازاد این محصول است. هدف: این آزمایش به منظور بررسی اثرات خوراندن پیاز بر برخی از فراسنجه های خون شناسی و بیوشیمیایی و همچنین عملکرد تولیدی گوساله ها ی پرواری انجام شد. روش کار: ۱۰ راس گوساله دو رگ سرابی- هلشتاین با وزن ۴۶/۵±۶/۱۲۳ کیلوگرم به مدت هشت هفته با دو جیره شاهد و آزمایشی(پیاز) تغذیه شدند. پیاز حدود ۱۰ درصد ماده خشک جیره غذایی را تشکیل می داد و به صورت مخلوط همراه با کنسانتره در یک وعده به گوساله ها داده می شد. در انتهای آزمایش حدود ۱۰ میلی لیتر خون از ورید وداجی گوساله ها برای تعیین فراسنجه های بیوشیمیایی و خون شناسی گرفته شد. وزن کشی هر چهار هفته یک بار و اندازه گیری خوراک مصرفی، پس مانده خوراک و هم چنین آب مصرفی روزانه به طور انفرادی انجام می شد. نتایج: مقدار گلوکز، کراتینین و کلسیم خون گروه آزمایشی نسبت به گروه شاهد به طور معنی داری(۰۵/۰P<) بیش تر و مقدار اسید اوریک کم تر(۰۶۳/۰=P) بود. فراسنجه های خون شناسی گروه آزمایشی تفاوت معنی داری نسبت به گروه شاهد نداشت، ولی درصد لنفوسیت و مونوسیت در خون گوساله های تغذیه شده با پیاز در مقایسه با شاهد افزایش (به ترتیب ۰۹/۰= P، ۰۳/۰=P) و درصد نوتروفیل و ائوزینوفیل کاهش (۰۱/۰=P ، ۰۱/۰=P) یافت. میانگین افزایش وزن روزانه گروه آزمایشی و ضریب تبدیل غذایی گوساله های تغذیه شده با پیاز (به ترتیب ۸۸۹/۰ گرم در روز و ۵۶/۵) نسبت به گروه شاهد (۷۳۴/۰ گرم در روز و ۷۸/۶) به طور معنی داری(۰۱/۰>P) بهبود یافت، ولی متوسط وزن در طول آزمایش، مقدار ماده خشک و آب روزانه مصرفی به طور معنی دار تحت تاثیر قرار نگرفت. نتیجه گیری نهایی: خوراندن ۱۰ درصد پیاز به گوساله های دورگ نر سرابی-هلشتاین نه تنها تاثیر منفی بر فراسنجه های بیوشیمیایی و خون شناسی نداشت، بلکه باعث افزایش مقادیر گلوکز و کلسیم سرم و درصد مونوسیت خون شده و میانگین افزایش وزن روزانه و ضریب تبدیل غذایی را به طور معنی داری بهبود بخشید.

کلیدواژه ها:

پیاز ، فراسنجه های بیوشیمیایی ، فراسنجه های خون شناسی ، عملکرد ، گوساله