تاملی بر تفسیر آرا در دیوان بینالمللی دادگستری، با تاکید بر قضیه معبد پرهویهار
محل انتشار: فصلنامه تحقیقات حقوقی، دوره: 28، شماره: 4
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 55
فایل این مقاله در 20 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_LAWRS-28-4_016
تاریخ نمایه سازی: 26 آذر 1404
چکیده مقاله:
آرای دیوان بین المللی دادگستری قطعی و غیرقابل پژوهش است. مگر در موارد تفسیر و تجدیدنظر که مواد ۶۰ و ۶۱ اساسنامه دیوان این حق را برای طرفین اختلاف، منوط به وجود شرایطی روا دانسته اند. مقاله حاضر با تمرکز بر ماده ۶۰ اساسنامه که به این نهاد اختیار تفسیر آرا خود را محول کرده است و با تاکید بر یکی از اصول رسیدگی دیوان موسوم به «فراتر نرفتن از خواسته» به تحلیل رای معبد پره ویهار و تفسیر آن می پردازد. در حقیقت سوال اصلی پژوهش پیش رو این است که التزام مطلق به اصل فراتر نرفتن از خواسته (Principle of Non Ultra Petita) توسط دیوان تا چه میزان در حل وفصل مسالمت آمیز اختلافات کارکرد مثبتی دارد. به نظر می رسد مطلق انگاری اصل مزبور توسط دیوان در برخی از موارد –از جمله در رای ۱۹۶۲ معبد- علت اصلی ابهام در معنا، دامن رای و لاینحل ماندن اختلاف است. تغییر رویکرد محسوس دیوان در تفسیر رای ۲۰۱۳ معبد پره ویهار، حکایت از توجه بیش ازپیش این نهاد به کارکرد واقعی آرای صادره در حل وفصل اختلاف و نسبیت اصول رسیدگی از جمله اصل «فراتر نرفتن از خواسته» دارد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
سیدمحمد حسینی
دکتری، دانشکده حقوق، دانشگاه مفید، قم، ایران mh_smh@yahoo.com
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
