بررسی ویژگی های اپیدمیولوژیک، بالینی، پاراکلینیکی و همچنین پیامدهای بالینی بیماران بستری مبتلا به آبسه پیوژنیک کبد

سابقه و هدف: آبسه کبد نوعی بیماری بالقوه تهدیدکننده حیات و یکی از مهم ترین علل منجر به بستری در کشورهای با درآمد متوسط و پایین است. مطالعه حاضر با هدف تعیین ویژگی های اپیدمیولوژیک، بالینی، پاراکلینیک و پیامد بالینی بیماران بستری با آبسه پیوژن کبد انجام شد. مواد و روش ها: این مطالعه روی بالغان بستری با آبسه پیوژن کبد در سال های ۱۳۹۰ تا ۱۴۰۱ در بیمارستان امام رضا (ع) مشهد انجام شد. اطلاعات دموگرافیک، تظاهرات بالینی، پاراکلینیک و پیامد بالینی بیماران (فوت یا بقا) بررسی شد و آنالیز داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ صورت گرفت. تست رگرسیون لجیستیک برای ارزیابی عوامل مرتبط با مرگ ومیر استفاده شد. سطح معناداری در تمام آنالیزها به صورت P.Value کمتر از ۰.۰۵ در نظر گرفته شد. یافته ها: ۱۴۵ بیمار بررسی شدند. میانه سنی شرکت کنندگان ۶۳ سال (۴۵-۷۵ سال) بود. ۴۹ درصد بیماران سالمند و ۵۵.۹ درصد مرد بودند. ۵۱ درصد دچار مشکلات هپاتوبیلیاری بودند. شایع ترین بیماری زمینه ای بیماری های قلب وعروق بود (۳۴.۵ درصد). ۵۲.۹ درصد از بیماران فقط یک آبسه داشتند. ای کلای (۳۳.۸ درصد)، کلبسیلا (۲۰ درصد) و انتروکوک (۱۸.۴ درصد) شایع ترین جرم های ایجادکننده آبسه بودند. ترومبوسیتوپنی، لکوسیتوز، باکتریمی و افزایش ALT به ترتیب با افزایش ۴.۸۷، ۳.۶۸، ۳.۵ و ۳.۴۷ برابر در خطر مرگ همراه بود. نتیجه­ گیری: نیمی از موارد آبسه کبد در سالمندان و مبتلایان به بیماری های زمینه ای هپاتوبیلیری رخ می دهد. ترومبوسایتوپنی، لکوسیتوز، افزایش ALT و باکترمی به عنوان پیشگویی کننده های مرگ ومیر شناسایی شدند. پیشنهاد می شود در درمان به هنگام بیماران دارای اختلالات آزمایشگاهی مذکور توجه بیشتری صورت بگیرد.

کلیدواژه ها:

Clinical Outcome ، Liver Abscess ، Underlying Diseases ، آبسه کبد ، بیماری های زمینهای ، پیامد بالینی