نقش تعدیل کننده خودشفقت ورزی در رابطه قربانی شدن توسط همسالان با اضطراب اجتماعی در نوجوانان

این پژوهش با هدف تعیین نقش تعدیل کننده خودشفقت ورزی در رابطه قربانی شدن توسط همسالان با اضطراب اجتماعی در نوجوانان انجام شد. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. تعداد ۴۷۷ نفر از دانش آموزان دوره دوم متوسطه شهر مشهد در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند و به صورت الکترونیکی مقیاس قلدری گیتهاوس (GBS)، فرم کوتاه مقیاس خودشفقت ورزی (SCS-SF) و نسخه ۳ عبارتی مقیاس اضطراب تعامل (IAS-۳) را تکمیل کردند. تحلیل داده ها با مدل سازی معادلات ساختاری انجام شد. نتایج نشان داد که قربانی شدن توسط همسالان می تواند ۳۵ درصد تغییرات اضطراب اجتماعی در نوجوانان را پیش بینی کند. ابعاد خودشفقت ورزی نیز روابط منفی و معناداری با اضطراب اجتماعی داشتند (۰.۰۵>P). خودشفقت ورزی نیز توانست ۲۲ درصد از تغییرات اضطراب اجتماعی را تبیین کند اما نتوانست اثر قربانی شدن توسط همسالان بر اضطراب اجتماعی را تعدیل کند (۰.۰۵اضطراب اجتماعی مستقل از سطح خودشفقت ورزی آنان است.

کلیدواژه ها:

اضطراب اجتماعی ، شفقت به خود ، قلدری