بررسی تطبیقی طلاق قضائی در فقه حنفی با تاکید بر منابع اصیل اهل سنت و کتب تفسیری معتبر

طلاق قضائی یکی از موضوعات مهم در فقه خانواده و حقوق اسلامی است که نقش کلیدی در تنظیم روابط زوجین و تضمین حقوق زنان دارد. این مقاله به بررسی طلاق قضائی از دیدگاه فقه حنفی می پردازد و تلاش می کند مبانی فقهی، شرایط، آثار و احکام آن را بر اساس منابع اصیل اهل سنت و کتب تفسیری معتبر تبیین کند. مطالعه با مروری بر کتب فقهی حنفی مانند «المبسوط» شرف الدین یحیی، «المجموع» زین الدین ابو حامد و «الهدایه» غیاث الدین جامع و همچنین تفاسیر معتبر اهل سنت مانند «تفسیر القرطبی» و «تفسیر ابن کثیر» صورت گرفته است. مقاله به تحلیل مستند احکام طلاق قضائی، شرایط تقاضای آن توسط زن، نقش قاضی و آثار حقوقی و مالی آن می پردازد و مسائل پیچیده مانند امکان یا عدم امکان رجوع، نشوز، و دیه را با دقت فقهی بررسی می کند. علاوه بر آن، تطبیق احکام فقهی با واقعیت های اجتماعی معاصر و مقایسه دیدگاه های فقهای حنفی با سایر مذاهب اهل سنت نیز مورد توجه قرار گرفته است. نتایج نشان می دهد که طلاق قضائی در فقه حنفی با رعایت حقوق طرفین، ضمانت اجرای عدالت و حفظ کرامت زن، دارای چارچوب مشخص و مستدل است و توجه به آن می تواند در کاهش اختلافات خانوادگی و ارتقای عدالت اجتماعی نقش موثری داشته باشد. این پژوهش، با ارائه ارجاعات دقیق و مستند به منابع اصلی، گامی در جهت تقویت پژوهش های فقهی-حقوقی دانشگاهی در حوزه خانواده و حقوق اسلامی برداشته است.

کلیدواژه ها:

طلاق قضائی ، فقه حنفی ، اهل سنت ، کتب تفسیری ، حقوق زن ، احکام خانواده ، قاضی ، عدالت اسلامی