تحلیل تاثیر هوش مصنوعی و محیط یادگیری دیجیتال بر دسترسی آموزشی

این پژوهش با هدف تحلیل نقش هوش مصنوعی و محیط های یادگیری دیجیتال بر دسترسی آموزشی انجام شده و تلاش کرده است با رویکردی تحلیلی، سازوکارهای اثرگذاری این فناوری ها را در ساختار یاددهی–یادگیری تبیین کند. روش پژوهش از نوع مروری بوده و در آن مجموعه ای از منابع مرتبط گردآوری، بررسی و تحلیل شده است تا تصویری دقیق از وضعیت موجود ارائه شود. یافته ها نشان داد که هوش مصنوعی با فراهم سازی بازخورد فوری، تحلیل عملکرد فراگیران و ارائه آموزش متناسب با نیازهای فردی، توانسته کیفیت یادگیری را ارتقا دهد. همچنین محیط های یادگیری دیجیتال با گسترش دامنه دسترسی، افزایش انعطاف در زمان و مکان یادگیری و فراهم سازی امکان مرور چندباره محتوا، تاثیر قابل توجهی بر فراگیران داشته اند. تحلیل نتایج نشان داد که نقش مدیریت آموزشی و توانمندی معلمان در بهره برداری از فناوری، عامل اساسی در موفقیت این ساختار است و یادگیری دیجیتال زمانی کارآمد خواهد بود که معلم نقش هدایت کننده خود را حفظ کرده و مدرسه از نظر برنامه ریزی و زیرساخت آماده باشد. جمع بندی پژوهش نشان می دهد که ترکیب هوش مصنوعی و محیط دیجیتال می تواند دسترسی آموزشی را بهبود بخشد و الگوی یادگیری را از حالت سنتی به ساختاری پویا و فردمحور تبدیل کند، مشروط بر آنکه برنامه ریزی آموزشی و حمایت سازمانی همراه آن باشد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، یادگیری دیجیتال ، دسترسی آموزشی ، یاددهی–یادگیری