طراحی بهینه سیستمی موشک بالستیک سوخت مایع با استفاده از روش مبتنی بر آموزش و یادگیری تحت عدم قطعیت

این مقاله به طراحی بهینه و مقاوم یک موشک سوخت مایع تحت شرایط عدم قطعیت می پردازد. هدف آن، کاهش جرم موشک با حفظ پایداری طراحی در برابر تغییرات محیطی و عملیاتی است. طراحی بر اساس رویکرد کلاسیک سرعت مورد نیاز انجام شده و پیکربندی موشک و ترکیب سوخت با توجه به جرم محموله و برد پروازی تعیین می شود. پس از محاسبات جرم و هندسی، پارامترهایی مانند جرم اولیه، میزان سوخت و نیروی تراست موتور هر مرحله محاسبه می شود. صحت این روش با داده های موشک های مشابه دنیا ارزیابی شده و سپس با الگوریتم تکاملی مبتنی بر آموزش و یادگیری(TLBO)، پارامترهایی چون تراست نسبی اولیه، فشار محفظه احتراق و فشار خروجی نازل بهینه می شوند. در نهایت، با در نظر گرفتن عدم قطعیت در ضربه ویژه(Isp) مراحل اول و دوم و اعمال روش نمونه برداری مکعب لاتین (LHS) طراحی به گونه ای انجام می شود که علاوه بر حفظ مقاومت در برابر تغییرات، جرم موشک حداقل گردد.

کلیدواژه ها:

موشک بالستیک ، طراحی سیستمی ، بهینه سازی تکاملی ، عدم قطعیت ، بهینه مقاوم