تحلیل نشانه معناشناسی گفتمانی شعر آرزوی پرواز

پژوهش حاضر با استفاده از دیدگاه نشانه معناشناسی گفتمانی به بررسی شعر آرزوی پرواز پروین اعتصامی در کتاب درسی پرداخته است. هدف این پژوهش کشف فرآیندهای معناسازی و شناسایی نظام زیبایی شناختی گفتمانی این شعر از جمله چگونگی تبعیت از نظام حسی ادراکی و حضور شوشی در گفتمان است. یافته های تحقیق نشان می دهد که راوی در تلاش است تا با یک گفتمان حسی ادراکی تقابل دو کنشگر را بشکند و از طریق نزدیکی ابژه های ارزشی دنیای حضور دو کنشگر را به هم نزدیک نماید و این پیام را به مخاطب انتقال دهد که چگونه فرآیند معناسازی تحت تاثیر نظام های گفتمانی در لایه های متن صورت گرفته است و همچنین گویای پدیده استعلا یافتگی بین کنشگران در شعر پروین اعتصامی باشد.

کلیدواژه ها:

نشانه ، معناشناسی ، گفتمان ، شعر آرزوی پرواز ، کنش و شوش ، استعلا