شاداب سازی فضای آموزشی برای افزایش بهره وری و انگیزه یادگیری در مدارس ابتدایی

شاداب سازی فضای آموزشی در مدارس ابتدایی به عنوان یکی از موثرترین رویکردهای ارتقای کیفیت یاددهی–یادگیری، نقشی اساسی در تقویت انگیزه، مشارکت و بهره وری تحصیلی دانش آموزان دارد. پژوهش حاضر با هدف تحلیل نقش عناصر فیزیکی و روانی–اجتماعی محیط آموزشی در ایجاد شادابی و تاثیر آن بر انگیزه یادگیری دانش آموزان انجام شده است. روش پژوهش به صورت توصیفی–تحلیلی بوده و داده ها از طریق پرسش نامه استاندارد محیط یادگیری، چک لیست شاداب سازی فضا و ابزار سنجش انگیزه تحصیلی گردآوری شد. جامعه آماری شامل معلمان و دانش آموزان دوره ابتدایی در چند مدرسه منتخب شهری و روستایی بود و نمونه گیری به صورت خوشه ای انجام شد. یافته ها نشان داد که شاداب سازی فضاهای آموزشی—اعم از بهبود نور و رنگ، سازمان دهی چیدمان کلاس، ایجاد فضاهای تعامل پذیر، و تقویت فعالیت های مشارکتی—به طور معناداری با افزایش انگیزه یادگیری، شوق حضور در کلاس و بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان رابطه دارد. تحلیل داده ها بیانگر آن است که متغیر «انگیزه یادگیری» نقش میانجی مهمی در تاثیر محیط شاداب بر «بهره وری آموزشی» ایفا می کند. بر اساس نتایج، بازطراحی محیط های آموزشی دوره ابتدایی و برنامه ریزی برای ایجاد فضاهای متنوع، پویا و کودک محور می تواند به عنوان یکی از راهبردهای کلیدی بهبود کیفیت آموزش در مدارس مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

شاداب سازی فضای آموزشی ، انگیزه یادگیری ، بهره وری آموزشی ، طراحی محیط یادگیری ، مدارس ابتدایی ، یادگیری فعال