گذری تحلیلی بر اصول دادرسی منصفانه در امر کیفری در نظام حقوقی ایران و موازین حقوق بین الملل

قضاوت همواره در تمامی کشورها در طول تاریخ از دشوارترین مشاغل به شمار آمده است، حتی در شریعت مﻘدس اسلام از قضاوت بعنوان مﻘامی پر فضیلت که مختص انبیاء الهی خصوصا امیرالمومنین حضرت علی)علیه السلام( نام برده شده است. نظریات مختلفی از جمله اینکه قضاوت صرفا یک شغل نیست بیان شده است از این رو در تمامی قوانین کشورهای جهان از جمله قوانین و فﻘه اسلامی شرایط خاصی را برای گزینش فردی بعنوان قاضی در نظر گرفته شده است که اگر فردی که در سمت قضاوت گمارده شده شروط لازم را نداشته باشد موجب مشکلات اساسی در جامعه قضایی آن کشور خواهد شد. اصل ۱۶۳ قانون اساسی نیز مبین تعیین شرایط بوسیله موازین فﻘهی و قوانین است. از مهمترین مواردی که یک قاضی باید در کنار قوانین به آنها پایبند باشد رعایت اصول و تشریفات دادرسی است که تحت عنوان دادرسی عادلانه و منصفانه از آن یاد میشود. نﻘض و زیر پا گذاشتن اینها نه تنها دادرسی را از حالت منصفانه و عادلانه بودن خارج میکند بلکه تخلفاتی برای قاضی رسیدگیکننده نیز به دنبال دارد. از این روز به جهت اهمیت رعایت آن برای جامعه قضاوت و خلا پژوهشی در این موضوع، تحﻘیق پیش رو با روش کتابخانهای به بررسی اصول دادرسی منصفانه میپردازد.

کلیدواژه ها:

قضاوت ، دادرسی منصفانه ، اصول دادرسی ، تشریفات دادرسی ، بیاعتباری دادرسی.