هدررفت انرژی در سیستم های آب گرم مصرفی: یک بررسی مروری بر علل، پیامدها و راهکارهای بهینه سازی

تامین آب گرم مصرفی یکی از بخش های اصلی مصرف انرژی در ساختمان های مسکونی و تجاری است که اغلب بخش قابل توجهی از آن به دلیل ناکارآمدی سیستم و ضعف در طراحی و نگهداری، به هدر می رود. این مقاله با استفاده از روش مروری-تحلیلی، به واکاوی جامع عوامل کلیدی هدررفت انرژی در سیستم های آب گرم، از مرحله تولید در موتورخانه یا پکیج تا نقطه مصرف در شیرآلات، می پردازد. مسئله اصلی پژوهش، شناسایی و تحلیل سهم هر یک از عوامل تلفات، شامل تلفات تولید (راندمان پایین تجهیزات)، تلفات ذخیره سازی (عایق کاری ضعیف مخازن)، تلفات توزیع (لوله های بدون عایق) و تلفات در نقطه مصرف (الگوهای رفتاری)، در افزایش بی رویه مصرف انرژی است. یافته ها نشان می دهد که تلفات حرارتی در شبکه لوله کشی توزیع، به ویژه در ساختمان های با سیستم حرارت مرکزی، بزرگ ترین و پنهان ترین منبع اتلاف انرژی محسوب می شود. در ادامه، راهکارهای فنی-مهندسی و مدیریتی-رفتاری برای کاهش این تلفات ارائه می گردد که از آن جمله می توان به استفاده از تجهیزات با راندمان بالا، عایق کاری استاندارد لوله ها و مخازن، به کارگیری سیستم های کنترل هوشمند، و اصلاح الگوی مصرف اشاره کرد. این پژوهش نتیجه می گیرد که پیاده سازی یک رویکرد یکپارچه برای بهینه سازی سیستم های آب گرم، نه تنها به کاهش چشمگیر هزینه های انرژی خانوارها و کسب وکارها منجر می شود، بلکه گامی موثر در راستای تحقق اهداف ملی صرفه جویی در انرژی و حفاظت از محیط زیست است.

کلیدواژه ها:

هدررفت انرژی ، سیستم های آب گرم مصرفی ، بهینه سازی مصرف انرژی ، عایق کاری حرارتی ، تلفات حرارتی ، مدیریت انرژی ساختمان ، مبحث نوزدهم مقررات ملی ساختمان.