نقش مدرسه در ارتقای سواد سلامت دانش آموزان

سواد سلامت (Health Literacy) به توانایی فرد در دسترسی، درک و استفاده موثر از اطلاعات مرتبط با سلامت برای اتخاذ تصمیمات صحیح و حفظ سلامت جسمی و روانی اطلاق می شود. این مهارت یکی از مولفه های اساسی سلامت جامعه و پیشگیری از بیماری ها به شمار می آید و شکل گیری آن در دوران کودکی و نوجوانی اهمیت ویژه ای دارد. مدارس به عنوان نهاد آموزشی اصلی پس از خانواده، نقش محوری در ارتقای سواد سلامت دانش آموزان ایفا می کنند، زیرا این محیط ها فرصت مستمر و سازمان یافته ای برای آموزش، تمرین رفتارهای سالم و تقویت مهارت های زندگی فراهم می آورند.مرور مطالعات موجود نشان می دهد که اجرای برنامه های آموزشی ساختارمند با محوریت مربی بهداشت، استفاده از روش های فعال و تعاملی، بهره گیری از فناوری های نوین آموزشی، ایجاد محیط مدرسه سالم و مشارکت والدین و جامعه، از عوامل کلیدی در ارتقای سواد سلامت دانش آموزان هستند. علاوه بر این، توانمندسازی معلمان، طراحی محتوای مناسب سنین مختلف، و راه اندازی برنامه های سفیران سلامت به عنوان راهکارهای موثر شناخته شده اند. با این حال، چالش هایی همچون کمبود منابع آموزشی، زمان محدود برای آموزش های سلامت، ضعف مشارکت والدین و تاثیرات منفی اطلاعات نادرست فضای مجازی، از موانع اصلی موفقیت برنامه های سواد سلامت مدارس محسوب می شوند.با توجه به شواهد موجود، تقویت نقش مدرسه به عنوان محیطی فعال در آموزش سلامت، طراحی برنامه های جامع و عملیاتی با مشارکت معلمان، والدین و دانش آموزان، و بهره گیری از روش های آموزشی نوین می تواند نقش بسزایی در ارتقای سواد سلامت و پیشگیری از مشکلات بهداشتی دانش آموزان داشته باشد. این مرور مروری، اهمیت توجه به مدرسه به عنوان محور آموزش سواد سلامت را برجسته کرده و نیاز به سیاست گذاری های هدفمند و عملیاتی در این حوزه را نشان می دهد.

کلیدواژه ها:

سواد سلامت ، دانش آموزان ، مدرسه ، آموزش سلامت .