نقش آموزش و مدیریت انرژی خورشیدی در کاهش آلودگی محیط زیست و توسعه پایدار

افزایش روزافزون جمعیت و گسترش فعالیت های صنعتی، منجر به افزایش مصرف سوخت های فسیلی و انتشار گسترده گازهای گلخانه ای شده است که پیامدهای جدی زیست محیطی را به همراه دارد. در این میان، انرژی های تجدیدپذیر، به ویژه انرژی خورشیدی، به عنوان راهکاری پایدار و کم اثر بر محیط زیست، نقش مهمی در کاهش آلودگی و تحقق توسعه پایدار ایفا می کنند. این پژوهش با هدف بررسی نقش آموزش و مدیریت انرژی خورشیدی در کاهش آلودگی محیط زیست و ارتقای توسعه پایدار، با رویکرد مرور کتابخانه ای و تحلیل منابع علمی انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که توسعه آموزش های مرتبط با انرژی های نو و به کارگیری راهبردهای موثر مدیریت انرژی، علاوه بر کاهش انتشار گازهای گلخانه ای و صرفه جویی در منابع طبیعی، موجب افزایش آگاهی عمومی و تغییر نگرش نسبت به مصرف بهینه انرژی می شود. نتایج این مطالعه بر ضرورت سرمایه گذاری در آموزش، سیاست گذاری و مدیریت انرژی های تجدیدپذیر به عنوان گامی اساسی در کاهش اثرات زیست محیطی انرژی های سنتی تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

انرژی خورشیدی ، آموزش انرژی ، مدیریت انرژی ، آلودگی محیط زیست ، توسعه پایدار