بررسی رابطه میان هوش مصنوعی و رفتار شهروندی سازمانی در سازمان های نوآوری

هدف این پژوهش بررسی تاثیر هوش مصنوعی بر رفتار شهروندی سازمانی کارکنان در سازمان های نوآوری است. با توجه به رشد روزافزون فناوری های هوشمند در سازمان ها، شناخت پیامدهای انسانی و رفتاری آن ها از اهمیت بالایی برخوردار است. روش پژوهش کیفی و مبتنی بر تحلیل اسناد و مطالعات کتابخانه ای بوده است. در این چارچوب، با مرور نظام مند منابع علمی داخلی و بین المللی، مفاهیم کلیدی شناسایی و تحلیل شده اند تا بتوان نقش های مثبت یا منفی هوش مصنوعی در ارتقای رفتار شهروندی سازمانی را تشخیص داد. یافته های تحقیق نشان می دهد که هوش مصنوعی می تواند رفتار شهروندی سازمانی را هم در جهت تقویت و هم در جهت تضعیف تحت تاثیر قرار دهد. از جمله تاثیرات مثبت آن می توان به کاهش بار کاری، افزایش عدالت ادراک شده، بهبود شفافیت سازمانی و ارتقاء یادگیری کارکنان اشاره کرد. در مقابل، چالش هایی نظیر افزایش نظارت دیجیتال، اضطراب فناورانه، کاهش تعاملات انسانی و ترس از جایگزینی نیروی انسانی، ممکن است زمینه ساز کاهش رفتارهای داوطلبانه در سازمان شوند. در ادامه، عواملی مانند فرهنگ سازمانی، سبک رهبری و سطح سواد دیجیتال به عنوان متغیرهای تعدیل گر مورد شناسایی قرار گرفتند. در پایان، پیشنهادهایی برای مدیران سازمان های نوآوری ایران، سیاست گذاران و پژوهشگران آتی مطرح گردیده است.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، رفتار شهروندی سازمانی ، سازمان هوشمند ، سازمان های نوآوری ، تعامل انسان و فناوری