مدل سازی بیمه ضمانت نامه های تعهد پرداخت با استفاده از نظریه بازی ها در تامین مالی زنجیره نوآورانه

بنگاه های کوچک و متوسط اغلب با محدودیت های زیادی در دسترسی به منابع مالی مواجه اند. در ایران، صندوق های پژوهش و فناوری به عنوان نهادهای مالی غیربانکی با ارائه ضمانت نامه های تعهد پرداخت نقش مهمی در تامین مالی این بنگاه ها ایفا می کنند. با این حال، ممنوعیت سپرده پذیری و ظرفیت ریسک پذیری محدود، آن ها را در برابر واخواست ضمانت نامه آسیب پذیر می سازد. در این پژوهش یک مدل نظری مبتنی بر بازی استکلبرگ چندجانبه ارائه می شود که تعامل چهار بازیگر اصلی خریدار، سکوی تامین مالی جمعی، صندوق پژوهش و فناوری به عنوان ضامن، و بیمه گر را تحلیل می کند. مدل شامل دو سناریو «بدون بیمه» و «با بیمه» است و توابع سود هر بازیگر در هر حالت استخراج می گردد. نتایج تحلیلی نشان می دهد که بیمه موجب کاهش سود صندوق می شود، اما با کاهش واریانس زیان، تاب آوری مالی آن را در برابر واخواست تقویت می کند. در این شرایط رفاه داخلی زنجیره کاهش می یابد مگر آنکه منافع کاهش ریسک از طریق سیاست های حمایتی یا قراردادهای مشارکتی به سایر بازیگران منتقل شود. تحلیل حساسیت نیز نشان داد که کارمزدهای سکو و صندوق، و همچنین سطح نرخ بیمه، عوامل تعیین کننده در شکل گیری «منطقه همکاری بیمه ای» هستند. این یافته ها بر ضرورت نقش آفرینی سیاست گذار در طراحی یارانه های بیمه ای و سازوکارهای تقسیم ریسک برای توسعه پایدار تامین مالی نوآوری تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

صندوق پژوهش و فناوری ، بازی استکلبرگ ، تامین مالی زنجیره ، صدور ضمانت نامه ، تامین مالی جمعی