بازتعریف توسعه پایدار در عصر هوش مصنوعی: الزامات و راهکارها (مطالعه ی موردی: منطقه بین المللی نوآوری ایران)

این مقاله به بازتعریف توسعه پایدار در عصر هوش مصنوعی با تمرکز بر منطقه بین المللی نوآوری ایران می پردازد. هدف اصلی این مطالعه، شناسایی الزامات، فرصت ها و چالش های همگرایی فناوری های هوشمند و توسعه پایدار است. روش تحقیق این مقاله به صورت ترکیبی و شامل گردآوری اطلاعات از طریق مصاحبه های کیفی و تحلیل اسناد ثانویه است. یافته ها نشان می دهد که توسعه پایدار نوین نیازمند زیرساخت های فناوری پیشرفته، نیروی انسانی متخصص، چارچوب های نهادی و سیاست های منعطف است. نقش کلیدی نهادهای حاکمیتی و بخش خصوصی در ایجاد زیست بوم نوآوری پایدار برجسته شده است. همچنین، راهکارهای عملیاتی مانند تقویت همکاری میان بخشی، سرمایه گذاری در نیروی انسانی و توسعه فناوری های نوین و پاک پیشنهادشده است. این مطالعه محدودیت هایی ازجمله تمرکز بر یک منطقه خاص و نمونه گیری هدفمند دارد که در پژوهش های آینده قابل رفع است. نتایج پژوهش می تواند به سیاست گذاران و مدیران در طراحی راهکارهای هوشمندانه برای توسعه پایدار در مناطق نوآور کمک کند.

کلیدواژه ها:

توسعه پایدار ، هوش مصنوعی ، منطقه بین المللی نوآوری ، زیست بوم نوآوری ، فناوری های هوشمند