کاربست هوش مصنوعی در مدیریت دانش: مطالعه مروری

ادغام هوش مصنوعی در مدیریت دانشبه عنوان نیرویی موثر در شیوه های مدیریت درسازمان ظاهر شده است؛به ویژه در قرن بیست ویکم که دیجیتالی شدن فرایندها از اهمیت بالایی برخوردار است. این مطالعه مروری با بررسی ادبیات پژوهشیم وجود درصدد است تا تاثیر هوش مصنوعی برفرایندهای مدیریت دانش را با تمرکز برمدل چهارمرحلهای مدیریت دانش جاشاپارا توسط فناوریهای هوش مصنوعی در سازمانها تبیین کند. این پژوهش از رویکرد تحلیل محتوای قیاسی بر اساس مدل چهار مرحلهای مدیریت دانش جاشاپار ا استفاده میکند که مدیریت دانش را به چهار مرحله کشف و خلق، سازماندهی و ذخیرهسازی،تسهیم واشتراک وبه کارگیری دانش دسته بندی میکند. این مطالعه، بررسی نظاممند چگونگی تاثیرهوش مصنوعی بر هر مرحله از مدیریت دانش را فراهم میکند. یافته ها نشاندهنده افزایش قابل توجهی در علاقمندی پژوهشی در مورد کاربردهایهوش مصنوعی در مدیریت دانش، با تمرکز عمده بر مراحل خلق و کاربرد دانش است.هوش مصنوعی با استفاده از تکنیکهای پیشرفته تجزیه و تحلیل دادهها، تسهیلکننده کشف دانش موجود و تولید بینشهای جدید است و بدین ترتیب محیطی مناسب برای نوآوری فراهم میکند. علاوه براین،هوش مصنوعی فرایندهای تصمیمگیری را باخودکارسازی وظایف روزمره و ارائه تحلیلهای پیشبینی کننده که برای حفظ مزیت رقابتی در سازمانها حیاتی هستند، بهبود میبخشد. با این حال، چالشهایی در ادغا مموثرهوش مصنوعی در چارچوبهای مدیریت دانش، به ویژه در رابطه با سازماندهی و ذخیره سازی دانش وجود دارد.در نهایت،در این مطالعه مشخص شدکه در حالی که هوش مصنوعی فرصتهای قابل توجهی برای بهبود شیوههای مدیریت دانش ارائه میدهد،و سازمانها باید به پیچیدگیهای مرتبط با همکاری انسان-ماشین توجه کنند تا بتوانند به طور کامل از این پیشرفتها بهره برداری کنند. جهت های پژوهشی آینده برای بررسی بیشتر تداخل بین قابلیتهای هوش مصنوعیو استراتژیهای مدیریت دانش به منظور بهینه سازی عملکرد سازمانی پیشنهاد شده است

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، مدیریت دانش ، مدل جاشاپارا