نقش سبک های مدیریت کلاس در پیشرفت تحصیلی دانش آموزان ابتدایی

مدیریت کلاس درس به عنوان یکی از ارکان بنیادین در فرآیند یادگیری و آموزش، نقشی حیاتی در تعیین سرنوشت تحصیلی دانش آموزان مقطع ابتدایی ایفا می کند. پژوهش حاضر با هدف مرور نظام مند و تحلیل عمیق ادبیات موجود در زمینه تاثیر سبک های مختلف مدیریت کلاس بر عملکرد و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان انجام شده است. این مطالعه با رویکردی توصیفی-تحلیلی، به بررسی این فرضیه می پردازد که چگونه شیوه های تعاملی معلم، اعم از سبک های مداخله گرانه، تعاملی و غیرمداخله گرانه، می توانند بستری برای شکوفایی یا رکود تحصیلی فراهم آورند. در این راستا، متغیرهای متعددی از جمله جو روانی کلاس، نظم و انضباط، خودکارآمدی معلم، و استفاده از فناوری های نوین آموزشی مورد واکاوی قرار گرفته اند. نتایج حاصل از بررسی پژوهش های پیشین نشان می دهد که مدیریت کلاس تنها به معنای برقراری سکوت و نظم خشک نیست، بلکه فرآیندی پیچیده از سازماندهی محیط فیزیکی، مدیریت رفتار، و طراحی آموزشی است که مستقیما بر انگیزش و درگیری تحصیلی فراگیران اثر می گذارد. یافته ها حاکی از آن است که سبک های مدیریت مقتدرانه که در آن تعادل میان کنترل و صمیمیت برقرار است، بیشترین همبستگی مثبت را با پیشرفت تحصیلی دارند، در حالی که سبک های استبدادی و سهل گیرانه غالبا منجر به نتایج معکوس می شوند. همچنین، چالش های ناشی از کلاس های پرجمعیت و لزوم به کارگیری راهبردهای نوین مبتنی بر مشارکت دانش آموزان به عنوان عوامل کلیدی در مدیریت اثربخش شناسایی شدند.

کلیدواژه ها:

مدیریت کلاس ، پیشرفت تحصیلی ، سبک های تدریس ، دانش آموزان ابتدایی ، نظم و انضباط