کاربرد روش تدریس معکوس در آموزش دروس پایه ابتدایی

روش تدریس معکوس به عنوان یکی از رویکردهای نوین آموزشی، با انتقال آموزش محتوای درس به خارج از کلاس و تمرکز بر فعالیت های تعاملی و مشارکتی در کلاس، زمینه یادگیری فعال، عمیق و معنادار را در دانش آموزان پایه ابتدایی فراهم می کند. هدف این مقاله بررسی کاربرد، مراحل و چالش های اجرای روش تدریس معکوس در آموزش دروس پایه ابتدایی است. پژوهش ها نشان می دهد که این روش می تواند مهارت های خواندن، نوشتن، ریاضی، علوم، هنر و مهارت های زندگی را تقویت کرده و انگیزه، مشارکت، تفکر انتقادی، خلاقیت و یادگیری خودتنظیم شده دانش آموزان را افزایش دهد. با این حال، محدودیت هایی مانند دسترسی ناکافی به فناوری، مقاومت معلمان و دانش آموزان، تفاوت های فردی، فشار روانی و کمبود محتوای بومی، اجرای موثر این روش را با چالش مواجه می کند. این مقاله با مرور منابع فارسی و انگلیسی، کاربردهای عملی و محدودیت های تدریس معکوس را تبیین کرده و راهکارهایی برای بهبود اجرای آن در مدارس ابتدایی ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

تدریس معکوس ، آموزش ابتدایی ، یادگیری فعال ، مشارکت دانش آموزان ، مهارت های خودتنظیم شده ، چالش ها و محدودیت ها