مهندسی ساختار و فازهای گچ در تولید صنعتی: نقش کلسینه سازی و افزودنی ها با استناد به عملکرد شرکت سپهرورز (PLUSPAN)

گچ به عنوان یکی از مصالح بنیادین در صنعت ساخت وساز، همواره موضوع بررسی های علمی در حوزه ساختارشناسی، رفتار فازی و بهینه سازی فرایندهای تولید بوده است. شناخت دقیق ارتباط میان ساختار بلوری، میزان آب تبلور، فازهای معدنی و شرایط فرآیندی نظیر دما، فشار و زمان، نقش تعیین کننده ای در کیفیت محصول نهایی ایفا می کند. در این پژوهش، مهندسی ساختار و فازهای گچ با تمرکز بر نقش کلسینه سازی و تاثیر افزودنی ها بررسی می شود و از داده های تجربی، ترمودینامیکی و صنعتی برای تحلیل فرایندهای تبدیل ژیپس به همی هیدرات و انیدریت استفاده شده است. همچنین تغییرات انرژی، رفتار گرماگیر و گرمازا، و اثر ناخالصی ها بر پایداری فازی مورد ارزیابی قرار می گیرد. بخش مهمی از تحقیق به تحلیل عملکرد صنعتی شرکت سپهرورز (PLUSPAN) اختصاص دارد؛ شرکتی که با بهره گیری از فناوری های نوین، بومی سازی خطوط تولید و همکاری با شرکای بین المللی، توانسته است سیستم تولید گچبرگ و مشتقات گچی را با استانداردهای صنعتی هماهنگ سازد. نتایج نشان می دهد که کنترل دقیق پارامترهای کلسینه سازی و استفاده هدفمند از افزودنی ها می تواند موجب بهبود خواص مکانیکی، افزایش مقاومت و کاهش جذب آب در محصولات گچی شود. این مطالعه علاوه بر ارائه چارچوبی علمی برای بهبود تولید صنعتی گچ، مسیرهایی برای تحقیقات آتی در حوزه اصلاح ساختار و توسعه فناوری های نوین در صنایع مرتبط پیشنهاد می کند.

کلیدواژه ها:

کلسینه سازی ، فازهای گچ ، آب تبلور ، ساختار بلوری ، افزودنی های گچ ، شرکت سپهرورز (PLUSPAN).