تحلیل کیفیت بصری خیابان ها و تاثیر آن بر رفتار شهروندان

کیفیت بصری خیابان ها یکی از مولفه های خرد و در عین حال تاثیرگذار در تجربه شهری است که بر رفتار روزمره شهروندان، سطح رضایت، احساس امنیت، انتخاب های حمل ونقل و میزان حضور در فضاهای عمومی اثر می گذارد. این مقاله با رویکردی تحلیلی و بین رشته ای، مفاهیم کلیدی کیفیت بصری و رفتار شهروندان را مرور کرده و چارچوبی برای تحلیل ویژگی های میکروسکال و ماکروسکال خیابان ها ارائه می دهد. در این پژوهش، مجموعه ای از مطالعات علمی جدید و معتبر در حوزه ارزیابی بصری خیابان، پیاده محوری و ادراکات شهروندی گردآوری و تحلیل شده اند تا مشخص شود کدام عناصر کالبدی و ادراکی بیشترین تاثیر را بر الگوهای رفتاری کاربران فضاهای شهری دارند. عناصری مانند پوشش گیاهی، تنوع و هماهنگی نماهای ساختمانی، مقیاس انسانی، خوانایی فضایی، کیفیت مبلمان شهری و میزان آشفتگی بصری از مهم ترین عوامل موثر بر تمایل به پیاده روی، توقف، تعاملات اجتماعی و احساس تعلق به مکان شناخته می شوند. مقاله حاضر بر تحلیل کیفی شواهد تجربی و مرور انتقادی پژوهش هایی تمرکز دارد که با استفاده از تصاویر خیابانی، برداشت های ادراکی شهروندان و شبیه سازی های فضایی انجام شده اند و از به کارگیری آمار پیچیده و ابزارهای محاسباتی سنگین پرهیز می کند. نتایج این تحلیل نشان می دهد که ارتقای کیفیت بصری خیابان ها می تواند نقش مستقیمی در افزایش حضور اجتماعی، تقویت حس امنیت، بهبود سلامت روانی و ارتقای سرزندگی شهری ایفا کند. در پایان، ضمن تاکید بر اهمیت کیفیت بصری در سیاست گذاری و طراحی شهری، پیشنهادهایی کاربردی برای بهبود خیابان های شهری و مسیرهایی برای پژوهش های آینده ارائه می شود.

کلیدواژه ها:

کیفیت بصری خیابان ، ادراک پیاده محوری ، تجربه شهری ، رفتارسازی شهری ، طراحی شهری