اثر یادگیری معکوس در توسعه مهارت های خودتنظیمی هیجانی و انگیزشی دانش آموزان

یادگیری معکوس به عنوان یک رویکرد نوین آموزشی، با تغییر ترتیب سنتی آموزش و انتقال مفاهیم از محیط کلاس به فضای خارج از کلاس، توانسته است فرصت های بیشتری برای تعامل فعال و تمرین خودتنظیمی دانش آموزان فراهم آورد. مرور پژوهش های اخیر نشان می دهد که اجرای یادگیری معکوس نه تنها باعث افزایش مشارکت فعال دانش آموزان می شود، بلکه با تقویت مهارت های خودتنظیمی هیجانی، توانایی کنترل هیجانات منفی، کاهش اضطراب تحصیلی و افزایش انعطاف پذیری روانی را نیز ارتقا می دهد. از منظر انگیزشی، یادگیری معکوس موجب افزایش انگیزه ذاتی، تقویت حس خودکارآمدی و تشویق به هدف گذاری شخصی می شود و بدین ترتیب فرآیند یادگیری را به تجربه ای معنادار و پایدار تبدیل می کند. تحلیل مطالعات نشان می دهد که این رویکرد با فراهم کردن فضای یادگیری فعال، امکان بازخورد فوری، و تقویت مسئولیت پذیری فردی، به طور مستقیم و غیرمستقیم بر توسعه مهارت های خودتنظیمی هیجانی و انگیزشی اثرگذار است. با توجه به اهمیت مهارت های خودتنظیمی در موفقیت تحصیلی و اجتماعی دانش آموزان، تبیین و تعمیق کاربرد یادگیری معکوس می تواند راهکاری موثر برای ارتقای کیفیت یادگیری و پرورش دانش آموزان خودآگاه و انگیزه مند باشد.

کلیدواژه ها:

یادگیری معکوس ، خودتنظیمی هیجانی ، انگیزش تحصیلی ، مشارکت فعال ، خودکارآمدی.