درمان هدفمند برای متاستازهای سرطان کولورکتال: مروری بر روش های فعلی درمان مولکولی هدفمند و استفاده از نشانگرهای زیستی تومور در درمان سرطان کولورکتال متاستاتیک

چکیده زمینه: سرطان کولورکتال سومین سرطان شایع و دومین علت مرگ و میر در سراسر جهان است. میانگین بقای کلی در بیماران مبتلا به سرطان کولورکتال پیشرفته که قبلا درمان نشده است، اکنون بین ۲۵ تا ۳۰ ماه است. درمان اولیه برای سرطان کولورکتال متاستاتیک شامل، درمان سیستمیک (شیمی درمانی سیتوتوکسیک، درمان بیولوژیک مانند آنتی بادی ها در برابر فاکتورهای رشد سلولی، ایمونوتراپی و ترکیبات آنها است). با توجه به اینکه درمان های معمول تاثیر پذیری کمتری داشته و میزان بقا در این نوع درمان ها پایین می باشد همچنین مطالعات مختلف نشان داده اند که متناسب کردن درمان با ویژگی های مولکولی و پاتولوژیک تومور، بقای کلی را بهبود می بخشد. بنابراین پروفایل ژنومی برای تشخیص انواع سوماتیک مهم است زیرا می تواند درمان های موثر و هدفمند را شناسایی کرده و در نتیجه میزان بهبود و بقا بیماران افزایش یابد. روش ­­­کار: در این مطالعه با بررسی مقالات مختلف در زمینه روش های مختلف درمان سرطان کولورکتال به مرور نقش درمان هدفمند در مدیریت بیماران مبتلا به متاستازهای سرطان کولورکتال و همچنین استراتژی های جدید درمانی پرداخته شد. یافته ها: در حالی که درمان برای سرطان های کولورکتال موضعی به جراحی و شیمی درمانی متکی است، استراتژی های درمانی در زمینه متاستاتیک از طریق توسعه نشانگرهای زیستی برای درمان های هدفمند، مانند مهارکننده های گیرنده فاکتور رشد اپیتلیال و مهارکننده های BRAF سرین/ترئونین-پروتئین کیناز (B-Raf) بهبود یافت. مهارکننده های گیرنده ۲ فاکتور رشد اپیدرمی انسانی، مهارکننده های ایمون بازرسی، یا مهارکننده های گیرنده تیروزین نوروتروفیک کیناز. نشانگرهای زیستی پیش بینی کننده برای بیماران سرطان کولورکتال متاستاتیک اکنون شامل جهش های ویروس سارکوم موش صحرایی کرستن و جهش های BRAF، بی ثباتی ریزماهواره و کمبود تعمیر عدم تطابق، تقویت های مهارکننده های گیرنده ۲ فاکتور رشد اپیدرمی انسانی و همجوشی های گیرنده تیروزین نوروتروفیک کیناز است. هدف قرار دادن رگزایی، گیرنده عامل رشد اپیدرمی، panitumumab، مهار کننده های وارسی ایمنی، درمان های هدفمند BRAF، درمان هدفمند گیرنده ۲ فاکتور رشد اپیدرمی انسانی، هدف قرار دادن RAS، هدف قرار دادن سیستم ایمنی و مهارکننده های TRK می تواند در درمان بهتر و موثرتر سرطان کولورکتال کاربرد داشته باشد. نتیجه گیری: در این بررسی ما بیومارکرهای پیش بینی کننده فعلی برای بیماران سرطان کولورکتال متاستاتیک و درمان هدفمند مرتبط با آن ها را مورد بحث قرار می دهیم، از جمله پارامترهای در حال ظهور برای عوامل ضد گیرنده فاکتور رشد اپیتلیال، مانند سمتی بودن تومور اولیه، مهارکننده های ایمون بازرسی برای بی ثباتی ریزماهواره. تومورهای/تعمیر عدم تطابق، پیشرفت های جدید برای سرطان های جهش یافته با BRAFV۶۰۰E، درمان های ضد مهارکننده های گیرنده ۲ فاکتور رشد اپیدرمی انسانی و مهارکننده های گیرنده تیروزین نوروتروفیک کیناز.

کلیدواژه ها:

Colorectal cancer ، immunotherapy ، metastasis ، molecular targeted therapy ، tumor biomarkers. ، سرطان کولورکتال ، ایمونوتراپی ، متاستاز ، درمان هدفمند مولکولی ، بیومارکرهای تومور