اثر هشت هفته تمرین هوازی و مقاومتی بر بیان ژن پروتئین کیناز فعال شده توسط (AMPK) AMP در عضله نعلی و مقاومت به انسولین موشهای صحرایی دیابتی شده توسط استرپتوزوتوسین
سال انتشار: 1398
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 64
فایل این مقاله در 7 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JMCIRI-37-2_004
تاریخ نمایه سازی: 23 آذر 1404
چکیده مقاله:
زمینه: تنظیم ژن AMPK یکی از بزرگترین اهداف در مطالعات T۲D و سندروم متابولیک می باشد. بنابراین هدف از تحقیق حاضر بررسی اثر هشت هفته تمرین هوازی و مقاومتی بر بیان ژن پروتئین کیناز فعال شده توسط AMPK) AMP) در عضله نعلی و مقاومت به انسولین موش های دیابتی شده توسط استرپتوزوتوسین Streptozotocin (STZ) بود.
روش کار: تحقیق حاضر از نوع تجربی بود. ۲۱ سر رت صحرایی نر نژاد ویستار با دامنه وزنی ۲۰۰ تا ۲۵۰ گرم و سن ۸ تا ۱۰ هفته به عنوان نمونه انتخاب شدند و با تزریق درون صفاقی محلول تازه تهیه شده STZ دیابتی شده و به طور تصادفی در سه گروه دیابت کنترل، دیابت تمرین مقاومتی و دیابت تمرین هوازی قرار داده شدند. برنامه تمرینی گروه های تمرینی برای ۸ هفته و ۵ روز در هفته انجام شد. پروتکل تمرین مقاومتی در قالب ۱۰ تکرار به صورت صعود از نردبان با وزنه ای به مقدار ۱۰۰ درصد وزن بدن و پروتکل تمرین هوازی دویدن روی نوارگردان با سرعت ۲۵ متر در دقیقه به مدت ۴۰ دقیقه بود. ۴۸ ساعت پس از آخرین جلسه تمرین، عضله نعلی رتها جدا و میزان بیان ژن AMPK نمونه ها سنجیده شد. تجزیه و تحلیل داده های آماری ازطریق آنالیز واریانس یک طرفه (One Way Anova) در سطح معناداری ۰۵/۰>P انجام شد.
یافته ها: نتایج تحقیق حاضر نشان دادکه میزان بیان ژن پروتئین AMPK در عضله نعلی گروه تمرین هوازی و تمرین مقاومتی به طور معناداری بالاتر از گروه کنترل بود (مقادیر P به ترتیب ۰/۰۳۵ و ۰/۰۱۹). اما بین سطح این شاخص در گروه های تمرین هوازی و مقاومتی تفاوت معناداری مشاهده نشد (۰/۹۵۴=P). سطح گلوکز خون ناشتا در گروه های دیابت تمرین هوازی و دیابت تمرین مقاومتی نسبت به گروه دیابت کنترل به طور معناداری پایین تر بود (۰/۰۰۱=P). همچنین سطح انسولین و مقاومت به انسولین در گروه دیابت تمرین هوازی و گروه دیابت تمرین مقاومتی نسبت به گروه کنترل به طور معناداری پایین تر بود (۰۵/۰>P).
نتیجه گیری: به طور کلی، نتایج این تحقیق نشان می دهد که هم تمرین هوازی و هم تمرین مقاومتی از طریق افزایش سطح AMPK، موجب کاهش مقاومت به انسولین و در نتیجه بهبود سطح گلوکز خون در موش های صحرایی دیابتی می گردند. بر این اساس میتوان گفت که تمرین هوازی و مقاومتی باعث فعال سازی مسیر غیر وابسته به انسولین شده و بهبودی در مقاومت به انسولین در رتهای دیابتی را به همراه دارد.
کلیدواژه ها:
Type ۲ diabetes ، Insulin resistance ، AMPK gene expression ، Resistance training ، Aerobic training ، دیابت نوع ۲ ، مقاومت به انسولین ، بیان ژن AMPK ، عضله نعلی ، تمرین مقاومتی و هوازی
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :