بررسی رضایتمندی زنان از عملکرد وزارت بهداشت در زمینه مدیریت باروری و ارتباط با عوامل فردی

زمینه: تبعات احتمالی کاهش شدید میزان باروری، دولتمردان و سیاست گذاران جامعه را وادار به تجدیدنظر در سیاست های جمعیتی و تشویق خانواده ها به زاد و ولد نموده است. هدف از این پژوهش تعیین میزان رضایت مردم از سیاست های فرزند آوری دولت در سال های اخیر است. روش کار: این مطالعه توصیفی- مقطعی و در سال ۱۳۹۶ بر روی ۳۰۰ زن سن باروری (۱۸-۴۵ سال) مراجعه کننده به مراکز بهداشتی درمانی کرج با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای انجام شده است. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه و تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از آزمون کای اسکوئر (۰۵/۰= P) و نرم افزار آماری SPSS (نسخه ۲۰) انجام شد. یافته ها: از ۳۰۰ زن با میانگین سنی ۳۵ سال، ۶۲% زنان (۱۸۶ نفر) از محدودیت دسترسی به وسایل پیشگیری از بارداری رضایت نداشتند. ۴۸% (۱۴۴ نفر) اطلاعات خود را در زمینه پیشگیری از بارداری ناکافی دانسته اند. منابع اطلاعاتی مراجعین در ۳۷% (۱۱۱ نفر) خانواده و تنها در ۹% (۲۷ نفر) کادر درمان بوده است. مشکلات اقتصادی در ۸۳% مراجعین به عنوان بیشترین عامل عدم تمایل به باروری برشمرده شده است. میزان رضایتمندی با تحصیلات، سن، سن ازدواج، سطح درآمد خانواده و بارداری ناخواسته رابطه معنی دار (۰۵/۰>p) و با روش کنتراسپشن رابطه معنی دار نداشته است (۰۵/۰). نتیجه گیری: عدم رضایتمندی از سیاست های تنظیم خانواده در تقریبا نیمی از زنان مورد مطالعه دیده شد و کمبود آگاهی و کسب اطلاعات از منابع نامعتبر هنوز در زنان ایرانی وجود دارد. برای تشویق به افزایش موالید لازم است ابتدا زیرساخت های رفاهی لازم ایجاد و سپس با آموزش مناسب به خانواده ها اجازه داد تا خود به افزایش آگاهانه فرزندان تمایل نشان دهند.

کلیدواژه ها:

Satisfaction ، Fertility management ، Individual factors ، Management ، رضایت ، مدیریت باروری ، عوامل فردی ، مدیریت