بررسی رابطه بین ادراک شخصی میانجی تجربه درد (به عنوان محرک حسی و مولفه هیجانی) با اضطراب مرگ در اقدام کنندگان به خودسوزی

زمینه: اضطراب شایع ترین پاسخ فیزیولوژیک و سایکولوژیک به درد در بیماران سوختگی می باشد که می تواند عملکرد روانی و جسمانی آنان را تحت تاثیر قرار دهد. مطالعه حاضر با هدف تعیین ارتباط بین تجربه درد (محرک حسی و مولفه هیجانی) و اضطراب مرگ در بیماران سوختگی انجام شد. روش کار: این مطالعه توصیفی- تحلیلی در بخش سوختگی بیمارستان امام خمینی (ره) وابسته به دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه انجام شد. ۱۰۳ بیمار بستری در بخش سوختگی زنان و مردان به صورت تصادفی ساده انتخاب و مورد بررسی قرار گرفتند. جهت جمع آوری داده ها از پرسشنامه بلسکی (۱۹۹۹) میزان اضطراب مرگ و اضطراب بیماران سوختگی و از پرسشنامه درد مک گیل مورد استفاده قرار گرفته اند. داده های جمع آوری شده توسط نرم افزار آماری SPSS۱۸، آزمون ضریب همبستگی اسپیرمن در سطح ۵ درصد مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها: براساس یافته های پژوهش بین تجربه درد (محرک حسی و مولفه هیجانی) و میزان اضطراب مرگ در هفته های اول و دوم رابطه معناداری وجود دارد همچنین بین هفته های سوم و چهارم رابطه معنی داری وجود دارد. نتایج بدست آمده در پیش بینی اضطراب مرگ توسط شدت درد، مدل می تواند ۶/۵۴ درصد از واریانس را توجیه کند و تجربه درد (محرک حسی و مولفه هیجانی) پیش بینی کننده معناداری برای اضطراب مرگ بوده است. نتیجه گیری: با توجه به نتایج حاصل از این تحقیق می توان اذعان داشت که در مراقبت درمان و کنترل تجربه درد (محرک حسی و مولفه هیجانی) بیماران سوختگی بایستی به کنترل اضطراب مرگ این بیماران توجه خاصی مبذول نمود. واژگان کلیدی: تجربه درد (محرک حسی و مولفه هیجانی)، اضطراب مرگ، بیماران سوختگی، خودسوزی