بررسی فراونی و الگوی مقاومت ناشی از استافیلوکوکوس اورئوس و پسودوموناس آئروژینوزا در عفونتهای حاد گوش میانی

زمینه و هدف: عفونت گوش میانی یکی از شایعترین بیماریها در کودکان است. این مطالعه به منظور ارزیابی فراوانی استافیلوکوکوس اورئوس و پسودوموناس آئروژینوزا در افراد مبتلا به عفونت حاد گوش میانی و تعیین حساسیت داروئی آنها دربیمارستان مرجع امیر اعلم تهران انجام گردید. مواد و روش ها: در یک مطالعه توصیفی طی ۶ ماه، ۱۰۲ بیمار مبتلا به عفونت گوش میانی در سنین ۴۰ روز تا ۷۵ سال مراجعه کننده به بیمارستان امیراعلم شهرتهران مورد بررسی قرار گرفتند. پس از انجام آزمونهای تشخیصی و تعیین هویت باکتریها، میزان حساسیت آنها به آنتی بیوتیکهای مختلف مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج: از ۱۰۲ نمونه بررسی شده، در مجموع ۹۰ نمونه (۲/۸۸%) از کشت های آلوده به یکی از عوامل میکروبی زیر بودند: استافیلوکوکوس ۲۷ مورد (۵/۲۶%)، استرپتوکوکوس ۷ مورد (۹/۶%)، موراکسلا کاتارالیس ۲ مورد (۲%)، پروتئوس ۱۱ مورد (۸/۱۰%)، پنوموکوکوس ۱۵ مورد (۷/۱۴%)، سودوموناس ۱۵ مورد (۷/۱۴%)، کورینه باکتریه ۶ مورد (۹/۵%)، هموفیلوس انفلوانزه ۷ مورد (۹/۶%) و در ۱۲ مورد (۸/۱۱%) از کشت ها هیچگونه میکروبی جدا نگردید. تقریبا تمام باکتری های  ایزوله شده نسبت به آنتی بیوتیک هائی که بطور متداول و روزمره پزشکان به بیماران تجویز می کنند از جمله پنی سیلین، آمپی سیلین و آموکسی سیلین مقاومت نشان می دادند. نتیجه گیری: با توجه به ظهور سویه های مقاوم باکتریها نسبت به درمان های آنتی بیوتیکی رایج، توصیه می شود پس از انجام مطالعات تکمیلی وسیعتر و تایید الگوی مقاومت، نسبت به تهیه دستورالعمل های درمانی کشوری اقدام و شروع درمان آنتی بیوتیکی برای باکتریهای جداسازی شده، بر اساس دستورالعمل های کشوری انجام گیرد. واژه های کلیدی: عفونت گوش میانی، آنتی بیوگرام، استافیلوکوکوس اورئوس ، پسودوموناس آئروژینوزا