بررسی کیفیت زندگی شغلی پزشکان خانواده در استان کرمان-۱۳۸۹

چکیده: زمینه: کیفیت زندگی کاری یکی از متغیر هایی است که اخیرا به لحاظ اهمیت، مورد توجه بسیاری از مدیران که درصدد ارتقا کیفیت منابع انسانی خود هستند قرار گرفته است.کیفیت زندگی کاری به ارتقاء رضامندی کارکنان، تقویت یادگیری در محل کار اختصاص یافته است و در جهت کمک به کار کارکنان است که بهتر بتوانند با تغییرات و جابجایی کنار آیند. این مطالعه با هدف بررسی کیفیت زندگی شغلی پزشکان خانواده در استان کرمان در سال ۱۳۸۹ انجام شد. روش کار: نمونه پژوهش ۱۱۴ نفر پزشک خانواده به روش سرشماری تشکیل می داد. جهت جمع آوری اطلاعات از پرسشنامه کیفیت زندگی کاری ون لار استفاده شد. داده های پرسشنامه با نرم افزار SPSS۱۹ از طریق آزمون های آماری توصیفی(میانگین و انحراف معیار) و استنباطی T-test و Anova تجزیه و تحلیل شد. یافته ها: میانگین کیفیت زندگی کاری کل پزشکان خانواده استان کرمان ۹۸/۲۸% بود. کیفیت زندگی در پزشکان مرد بالاتر (میانگین=۹/۷۳، انحراف معیار=۰۵/۲) از پزشکان زن(میانگین=۳۶/۶۶،انحراف معیار=۴۴/۱) بود. بر حسب انگیزه همکاری در طرح مشخص شد همه ی حیطه های کیفیت زندگی شغلی(رضایت از شغل و حرفه، شرایط کاری، سلامت عمومی، ارتباط کار- منزل، استرس در کار) به جز کنترل درکار  رابطه معناداری داشتند. نتیجه گیری: کیفیت زندگی کاری پزشکان خانواده در وضعیت رضایتبخشی نیست و باید در جهت ارتقا کیفیت زندگی کاری ایشان برنامه ها و راهکارهایی مد نظر قرار گیرد. واژگان کلیدی: کیفیت زندگی کاری، رضایت از شغل و حرفه، شرایط کاری، سلامت عمومی، ارتباط کار- منزل، استرس در کار،کنترل درکار، پزشکان خانواده