برنامهریزی آموزشی مبتنی بر پیامد: تجربه بخش داخلی جنرال بیمارستان امام خمینی دانشگاه علوم پزشکی تهران در آموزش کارآموزان

زمینه: تحولات اخیر در تخصصی شدن آموزش پزشکی باعث دغدغه هایی در زمینه کیفیت آموزش پزشکی عمومی خصوصا در دانشگاه های بزرگ شده است. براساس منابع به نظر می رسد برنامه آموزشی مبتنی بر پیامد برای دوره های بالینی چرخشی مناسب تر باشد. در این مقاله تجربه بخش داخلی جنرال دانشگاه علوم پزشکی تهران در برنامه ریزی مبتنی بر پیامد دوره کارآموزی ارائه می گردد. روش کار: برنامه ریزی آموزشی برای دوره ۲ هفته ای حضور کارآموزان بالینی در بخش جنرال داخلی براساس ۱۰ سوال هاردن طی ۲۰ جلسه هم اندیشی اعضای هیات علمی بخش انجام شد. این برنامه ریزی با نیازسنجی و تعریف پیامدهای مورد انتظار شروع شد. سپس در مورد استراتژی ها و روش های آموزشی و روش های ارزشیابی تصمیم گیری گردید؛ در همه موارد تاکید بر یادگیری حین کار به عنوان مدل اصلی آموزش کارآموزی بود. ارزشیابی براساس پرسشنامه انتهای دوره و جلسات پایانی با کارآموزان صورت گرفت. یافته ها: ارزیابی های اولیه نشانگر موفقیت برنامه در رسیدن به اهداف خود بود. مهم ترین چالش های این برنامه ناآشنایی دانشجویان با مدل آموزش حین کار و عدم تمایل دستیاران و کارورزان برای درگیر کردن کارآموزان در فرآیند مراقبت از بیماران بود. با در نظر گرفتن ظرفیت های موجود در بخش داخلی جنرال برنامه ای مبتنی بر پیامد برای کارآموزان این بخش طراحی شد.   نتیجه گیری: برنامه ریزی آموزشی مبتنی بر پیامد و استفاده از مدل آموزش حین کار در رسیدن به اهداف آموزشی برای کارآموزان در شرایط موجود ممکن است و می تواند موفق باشد.  واژگان کلیدی: برنامه ریزی آموزشی، کارآموزی، توانمندی، آموزش حین کار