شیوع عفونت ادراری در نوزادان زرد بستری شده در بیمارستان جواهری (۸۶-۱۳۸۴)

زمینه: عفونت ادراری از شایع ترین عفونت های باکتریال در کودکان است. انسیدانس آن در نوزادان ۰.۱ تا ۱ درصد و در نوزادان نارس، با وزن تولد پایین و پسرها به خصوص ختنه نشده ها شایع تر است. بسیاری از گزارشات احتمال همراهی هیپربیلی روبینمی بدون علت را با عفونت های باکتریال از جمله عفونت ادراری مطرح می کنند، اما آکادمی طب کودکان آمریکا هنوز بررسی چنین عفونت هایی را به صورت روتین توصیه نمی کند. این مطالعه به منظور بررسی شیوع عفونت ادراری در نوزادان مبتلا به زردی بدون تب و علایم دیگر صورت گرفت.روش کار: این مطالعه مقطعی از سال ۱۳۸۴ تا ۱۳۸۶ در بیمارستان جواهری بر روی ۴۰۰ نوزاد زرد بستری شده بدون تب و علایم دیگر صورت گرفت. در این نوزادان ابتدا آزمایش ادرار توسط کیسه ادرار و در مواردی که آ‍زمایش کامل یا کشت ادرار توسط کیسه ادرار مثبت یا مشکوک بود، به روش سوپراپوبیک تکرار گردید. در بیماران مبتلا، بررسی آنومالی های سیستم ادراری و ریفلاکس انجام گردید. نتایج بدست آمده توسط جداول فراوانی و آزمون های تی و کای دو تجزیه و تحلیل شد.یافته ها: شیوع عفونت ادراری در نوزادان زرد بستری شده %۱.۸ بود (حدود اطمینان ۰.۰۳ تا (۰.۰۰۴. بیماری در پسرها شایع تر و شایع ترین ارگانیسم جداشده E.coli بود. اتساع سیستم پیلوکالیس یک طرف در یک مورد از بیماران (%۱۴.۳) مشاهده شد.نتیجه گیری: با توجه به شیوع کم عفونت ادراری در نوزادان زرد بدون علایم دیگر توصیه می شود آزمایش ادرار در موارد خاصی از جمله زردی های طول کشیده، بدون علت، هیپربیلی روبینمی مستقیم یا مواردی که زردی به سختی کاهش می یابد انجام شود.

کلیدواژه ها:

عفونت ادراری ، زردی نوزادی ، کشت ادرار ، هیپربیلی روبینمی