بررسی مقایسه ای اثرات تجویز سرپایی ایزوسوبایدمنونیترات و دارونما جهت آماده سازی سرویکس قبل از تحریک زایمان

مقدمه هدف از مطالعه بررسی تاثیر و ایمنی ایزوسوربایدمنونیترات برای آماده سازی سرویکس قبل از تحریک زایمانی در افراد واجد شرایط میباشد. در این مطالعه که به صورت تصادفی – دو سو کور و آینده نگر انجام شد دویست و چهل زن حامله شکم اول با حاملگی ۴۱ هفته کامل و Bishop score <۵ به طور تصادفی انتخاب و در گروههای جداگانه تحت درمان با دارونما و ایزوسوربایدمنونیترات به میزان ۶۰ میلیگرم قرار گرفتند.۵۴ درصد از گروه مطالعه در مقایسه با ۳۱ درصد از گروه کنترل به طور خودبخود وارد فاز فعال شدند (p=۰.۰۱). در ۹۸ نفر از گروه مطالعه در مقایسه با ۸۲ نفر از گروه کنترل زایمان طبیعی انجام شد. از نظر فاصله ورود به فاز فعال زایمانی بعد از تحریک با اکسی توسین اختلاف معنی دار بین دو گروه مشاهده شد (p<۰.۰۱).سردرد شایعترین عارضه جانبی ایزوسوربایدمنونیترات بود. سایر عوارض مادری یا جنینی مشاهده نشد. به نظر میرسد آماده سازی سرویکس با ایزوسوربایدمنونیترات و متعاقب آن تحریک زایمانی با اکسی توسین روش ایمن و قابل تحملی باشد. نتایج قطعی در مورد این روش نیاز به بررسی بر روی بیماران بیشتر دارد.

کلیدواژه ها:

ایزوسوربایدمنونیترات ، آماده سازی سرویکس ، تحریک زایمان