کیفیت اداره دیابت در ایران در سالهای ۸۵-۱۳۸۳

زمینه: این مطالعه برای اولین بار به ارزیابی کیفیت مراقبت بیماریهای دیابت در ایران پرداخته است.روش کار: در این مطالعه مقطعی، بیماران دیابتی ۷۵-۱۸ ساله در ۲۵ استان کشور بررسی شدند. اطلاعات شامل نحوه درمان، آموزش، بررسی عوارض دیابت و نتایج آزمایشهای قند و لیپید بیماران در طی یک سال پیش از مطالعه از طریق مصاحبه، پرونده بهداشتی بیماران و گزارشهای آزمایشگاهی جمع آوری گردید. ارزیابی کیفیت اداره دیابت با استفاده از دستورالعمل اتحاد ملی بهبود کیفیت دیابت (NDQIA) انجام شد.یافته ها: ۲۴۵۶ بیمار با میانگین سنی (خطای معیار±) ۰.۲±۵۷.۲ سال بررسی شدند. اکثریت بیماران (۶۸.۷%) از داروهای خوراکی ضددیابت (OAD) و ۷.۶% از انسولین (تنها یا ترکیب با OAD) استفاده می کند. بررسی وزن، فشار خون و پای بیمار (هر سه با هم) فقط در ۹.۲%، در طی ۶ ماه پیش از مطالعه انجام شده است. اندازه گیری سالیانه HbAlc، کلسترول، گلیسرید و معاینه سالیانه چشم، ادرار ۲۴ ساعته و آموزش دیابت به ترتیب در ۶.۴، ۵۷.۹، ۵۵.۶، ۲۹.۹، ۴.۴ و ۲۲.۹ درصد انجام شده است. کلسترول (<۲۰۰ mg/dl) و تری گلیسرید هدف (<۱۵۰ mg/dl) به ترتیب در ۳۶.۹% و ۲۹.۱% مشاهده شد. فشار خون کمتر از ۸۰/۱۴۰ میلی متر جیوه در ۲۰% بیماران مشاهده گردید.نتیجه گیری: این مطالعه نشان دهنده شکاف عمیق میان کیفیت مراقبت دیابت در ایران و معیارهای کنترل استاندارد می باشد. لذا اقدامات جدید جهت ارتقا کیفیت اداره دیابت به منظور پیشگیری از عوارض طولانی مدت آن در بیماران دیابتی کشور ضروری به نظر می رسد.

کلیدواژه ها:

دیابت ، کیفیت ، مراقبت ، ایران