چگونه می توان از تنگی های ناشی از لوله گذاری در نای جلوگیری کرد

به نظر می رسد در صورت انجام مراقبت مناسب از لوله های تنفسی و مجاری هوایی، تنگی های بعد از لوله گذاری قابل پیشگیری باشند ولی اینمساله مورد مطالعه کافی قرار نگرفته است. هدف از مطالعه مشخص کردن راهکارهای عملی برای کاهش میزان این تنگی ها است.مطالعه در سه مرحله انجام شد. ابتدا اطلاعاتی از بخش های مراقبت ویژه در تهران و شهرستان ها در زمینه مراقبت از لوله ها و مجاری هوایی تهیه شد (گروه شاهد)، که این اطلاعات بر اساس تکمیل کردن ۲۰-۱۰ پرسشنامه در هر بخش بود. سپس بیمارانی را که به علت تنگی های بعد از لوله گذاری توسط گروه جراحی طی ۶ سال (۱۳۷۹-۱۳۷۳) درمان شده بودند بررسی کردیم (گروه مطالعه). در مرحله نهایی با مقایسه کردن اطلاعات به دست آمده و تحلیل های آماری آنها، نقاط ضعفی را که در بخش های مراقبت ویژه کشورمان در رابطه با مراقبت از مجاری هوایی وجود دارد معلوم کرده و راهکارهای مناسب را برای جلوگیری از تنگی های بعد از لوله گذاری جستجو کردیم. روش مطالعه مورد - شاهدی بود و برای مقایسه داده ها از آزمون های t-testو x۲ استفاده شد.عواملی که در گروه تنگی (مطالعه) نسبت به گروه شاهد تفاوت آماری داشتند عبارت بودند از: مدت زمان انتوباسیون (۱۴.۹ روز در مقابل ۸ روز ۰.۰۰=P)، اقدام به خودکشی (۱۲ مورد در مقابل ۵ مورد ۰.۰۰=P)، صدمات مغزی (۶۵% در مقابل ۲۴% ۰.۰۰=P)، سن (۲۵.۹ سال در مقابل ۴۶.۱سال P<۰.۰۵)، استفاده از لوله های قدیمی (۵۰% در مقابل ۹% P=۰.۰۰، انجام مراقبت شخصی از لوله ها (۰% در مقابل ۶.۱% P=۰.۰۰).عواملموثر در کاهش میزان تنگی عبارتند از: کم کردن زمان انتوباسیون، استفاده از لوله های بهتر، مراقبت مستمر و برنامه دار از لوله و مجرای هوایی و به ویژه مانیتورینگ فشار کاف. در بیماران جوان انتوبه شده ناشی از صدمات مغزی و خودکشی میزان تنگی ها بیشتر است لذا این گروه باید مراقبت بیشتری شوند.

کلیدواژه ها:

نای ، تنگی بعد از لوله گذاری ، پیشگیری