بررسی ۵ ساله ۴۶۸ مورد شکستگی فک تحتانی از نظر علت و نوع شکستگی در بیمارستان های دانشگاه علوم پزشکی تهران

این مطالعه با هدف بررسی شکستگی فک تحتانی از نظر محل آناتومیک و علل آن انجام شده است. در این بررسی گذشته نگر ۴۶۸ مورد شکستگی فک تحتانی که در طی ۵ سال (بین سال های ۱۳۷۴ تا ۱۳۷۹) در بیمارستان های دانشگاه علوم پزشکی تهران درمان شده بود مورد ارزیابی قرار گرفت. محورهای مطالعه بررسی محل های آناتومیک شکستگی، سن و جنس بیماران بود. درصد شیوع محل های شکستگی در فک تحتانی عبارت بودند از: پاراسمفیز (۲۵.۲%)، ساب کوندیل (۲۲.۷%)، تنه (۲۲.۲%)، زاویه (۲۱.۳%)، راموس (۴%) آلوئولار (۳.۵%)، کورونوئید (۱.۹%) و خط وسط (۰.۵%). علل ایجاد شکستگی به ترتیب شیوع شامل تصادفات اتومبیل، نزاع، تصادفات موتورسیکلت، سقوط از بلندی و حوادث ورزشی بود. میانگین سنی بیماران ۲۷ سال و ۸۰% آنها مرد بودند.

کلیدواژه ها:

فک تحتانی ، شکستگی ، ضربات صورت