بررسی آسیب شناسی و طبقه بندی جدید تومورهای عضلانی صاف جسم رحم

در مورد چگونگی ارزیابی تومورهای عضلانی صاف رحم اختلاف نظر وجود دارد. بیشترین معیاری که جهت تعیین بدخیمی استفاده می شود اندکس میتوزی یعنی شمارش تعداد میتوزها در ۱۰ میدان قوی میکروسکوپی (۴۰۰×) در مناطق فعال ضایعه است (تقسیم بندی سال ۱۹۶۶ تیلور و نوریس) و یا تعداد میتوز و آتیپی سلولی (سال ۱۹۸۱ زالدون دک و نوریس) که بر اساس آن بیش از ۱۰ مورد در ۱۰ میدان قوی میکروسکوپی را سارکوم و کمتر از آن را خوش خیم و یا با مشی نامشخص می دانند ولی تجربه نشان داده است برخی از تومورهای عضلانی صاف با اندکس میتوزی کمتر از ۱۰ در ۱۰ میدان قوی میکروسکوپی سیر بدخیم دارند هم چنین تمام تومورهایی که بیش از ۱۰ میتوز در ۱۰ میدان قوی میکروسکوپی دارند بدخیم نیستند. این موارد لزوم بازبینی و استفاده از معیارهای تشخیصی دیگر را مطرح نمودند.بل و همکاران در سال ۱۹۹۵ علاوه بر شمارش میتوزی از دو معیار نکروز انعقادی سلول تومورال و درجه آتیپیسم سلولی نیز برای طبقه بندی استفاده و آنها را به ۵ گروه تقسیم کردند. ما در این مطالعه تومورهای عضلانی صاف رحم را در بین سال های ۱۳۷۷-۱۳۷۳ در بیمارستان میرازکوچک خان که قبلا بر اساس تقسیم بندی تیلور و نوریس تشخیص داده شده بودند بررسی مجدد کرده و بر اساس سه معیار شمارش میتوزی، نکروز انعقادی و میزان آتتیپیسم (تقسیم بندی بل) در ۵ گروه طبقه بندی کردیم. در کل ۶۱۲ تومور عضلانی صاف رحم مجددا بررسی شد. ۶۰۳ مورد در گروه ۱، ۲ مورد در گروه ۲، ۶ مورد در گروه ۳، هیچ موردی در گروه ۴ و یک مورد در گروه ۵ قرار گرفتند. در این بررسی تشخیص در ۳ مورد با تقسیم بندی جدید تغییر نمود که تبدیل یک مورد «لیومیوسارکوم» و یک مورد تومور عضلانی صاف با پتانسیل بدخیمی ناشناخته (STUMP) به «لیومیوم» می باشد. مورد سوم از «لیومیوم» به «لیومیوم آتیپیک با تجربه محدود» تغییر کرد.