مقایسه تاثیر ژلاتین ماتریکس استخوانی و پیوند خودی در ترمیم نقص های استخوانی خرگوش

استفاده از پیوندهای استخوانی روش معمول جراحان برای جبران نقایص استخوانی بیماران می باشد. مشکلات خاص تهیه و استفاده از پیوند باعث شده است که محققین همواره دنبال ماده جایگزین مناسبی باشند که از آن جمله می توان از ژلاتین ماتریکس استخوان (BMG) نام برد. با توجه به اهمیت موضوع و نیاز جامعه بهداشتی درمانی کشور این تحقیق به منظور مقایسه تاثیرات BMG و پیوند خودی در ترمیم نقایص استخوانی در فک بالای خرگوش انجام گرفت.تحقیق به روش تجربی و متقاطع صورت گرفت. همچنین برای جمع آوری داده ها از روش مشاهده میکروسکوپی و تکمیل پرسش نامه استفاده شد BMG از خرگوش های نژاد نیوزیلندی سفید به روش اوریست تهیه شد و پیوندها هم از لگن چپ خرگوش ها برداشته شدند. گرافت ها در ماگزیلای راست و BMG تهیه شده در ماگزیلای چپ خرگوش ها کار گذاشته شدند و بعد از آن سرعت و میزان ترمیم در دو گروه در روزهای ۷، ۱۴، ۲۴ و ۶۰ از نظر نوع استخوان ساخت شده، تشکیل غضروف در محل، در صد استخوان ساخته شده، نوع و درجه التهاب مورد بررسی قرار گرفت. یافته های تحقیق نشان داد که در هر دو گروه پیوند خودی و BMG التهاب طی دوره های ۷، ۱۴، ۲۴ و ۶۰ روزه روند نزولی داشته و درجه آن در نمونه ها بتدریج کم شده بود. همچنین تشکیل استخوان با زمان در هر دو گروه بیشتر شده بود و در صد استخوان ساخته شده در هر دو گروه در دوره های موردنظر مشابه بود که نشان می داد BMG حداقل مانند پیوند خودی می تواند در ترمیم نقایص استخوانی موثر باشد.